Suzanne Schulting valt hard en mist finale op laatste dag shorttrack in Milaan
Nederland, vrijdag, 20 februari 2026.
Op de laatste dag van het shorttrack tijdens de Olympische Spelen in Milaan viel Suzanne Schulting onverwacht tijdens haar inhaalactie in de halve finale van de 1500 meter. ‘Het ijs brak gewoon uit het niets weg’, zei ze teleurgesteld tegen de NOS. Ook Xandra Velzeboer kwam ten val in dezelfde race. Terwijl Nederland juist een gouden dag beleefde met Rijpma-de Jong die goud pakte op de 1500 meter schaatsen en de mannenploeg shorttrack hun eerste historische gouden medaille won op de aflossing, eindigde het shorttracktoernooi voor de Nederlandse vrouwen in mineur. Schulting voelde zich sterk en wilde vol voor de finale gaan, maar het zachte ijs gooide roet in het eten.
Drama op het ijs: beide Nederlandse vrouwen vallen
De comeback van Suzanne Schulting, die eerder deze week nog geëmotioneerd raakte tijdens een persmoment vanwege haar zware enkelbreuk, kwam abrupt ten einde op vrijdag 20 februari [1]. ‘Ik wil een actie buitenom zetten en ik glij weg, uit het niets’, vertelde Schulting tegen de NOS na haar val in de halve finale [1][2]. Ze voelde zich heel sterk en had het gevoel dat ze er vol voor kon gaan, maar het zachte ijs in Milaan werd haar fataal [1]. Ook Xandra Velzeboer, die al twee gouden medailles op zak had van deze Spelen, kwam in dezelfde halve finale ten val [2][4]. ‘Het ijs brak gewoon uit het niets weg. Denk dat het ijs heel zacht is, daardoor zijn er veel valpartijen’, legde Velzeboer uit [1]. Michelle Velzeboer was al eerder uitgeschakeld na een val in de kwartfinale [2][5].
Goud voor Nederland elders, maar niet op shorttrack vrouwen
Terwijl de Nederlandse shorttrackvrouwen hun dromen zagen verdampen, vierde de rest van TeamNL wel successen op vrijdag [1]. Antoinette Rijpma-de Jong kroonde zich tot olympisch kampioen op de 1500 meter schaatsen met een tijd van 1:54,09 [2][5]. Dit was al de vijfde keer op rij dat Nederland goud won op dit onderdeel [5]. De Nederlandse shorttrackmannen schreven geschiedenis door voor het eerst ooit goud te winnen op de aflossing [1][2]. Jens van ‘t Wout, Melle van ‘t Wout, Teun Boer en Friso Emons, met Itzhak de Laat als reserve, versloegen Zuid-Korea, Canada en Italië [1][2]. Bondscoach Niels Kerstholt was euforisch: ‘Revanche voor 2014, eindelijk. Dit was uit het boekje, ik ben onbeschrijflijk blij’ [2]. Voor Jens van ‘t Wout betekende het zijn derde gouden medaille van deze Spelen [2].
Bittere afsluiting na veelbelovende terugkeer
De val van Schulting was extra zuur omdat ze zich na haar zware blessure eindelijk weer sterk voelde [1]. ‘Het was geen makkelijke finale qua tegenstanders, dus ik wist dat ik niet op halve kracht aan kon komen zetten. Maar het is heel zuur dat je op deze manier het ijs moet verlaten’, zei de tweevoudig olympisch kampioene [1]. De finale werd uiteindelijk gewonnen door de Zuid-Koreaanse Kim Gil-li, voor landgenote Min-jeon Choi en de Amerikaanse Corinne Stoddard [2]. Xandra Velzeboer kon nog wel de B-finale winnen, wat haar een achtste plaats opleverde [2][4]. Voor het Nederlandse shorttrackteam eindigde een otherwise succesvol toernooi met een wrange nasmaak bij de vrouwen, terwijl de mannen juist hun beste olympische prestatie ooit neerzetten [2].