Regering biedt 150 euro per maand voor asielzoekers in huis, maar niemand trapt erin
Nederland, zaterdag, 11 april 2026.
De overheid denkt met 150 euro per maand gastgezinnen te vinden voor asielzoekers, maar dat bedrag dekt niet eens de weekboodschappen. Terwijl hotels 150 euro per nacht kosten, krijgen particulieren dat per maand. Schrijfster Lale Gül noemt het ‘bijna een belediging’ en verwacht dat slechts 50 gezinnen per jaar meedoen. De reacties op straat zijn duidelijk: veel mensen zien het niet zitten.
Van dwangbrieven naar zakgeld
Het nieuwe voorstel komt er na weken van escalatie tussen het rijk en gemeenten. Minister Bart van den Brink stuurde eerder dwangbrieven naar gemeenten die weigeren asielzoekers op te vangen, met een tekort van 4.500 opvangplekken dat oploopt naar 8.000 eind zomer [GPT]. Nu probeert de regering het over een andere boeg. Vanaf mei 2026 krijgen gastgezinnen 150 euro per maand voor het opvangen van een asielzoeker [1]. Van den Brink verwacht dat deze vergoeding slechts 50 gastgezinnen per jaar zal opleveren [1]. Ter vergelijking: tijdens de oorlog in Oekraïne werden 25.000 Oekraïners vrijwillig opgevangen door gastgezinnen, maar eind 2023 was slechts 8% van de Oekraïners in Nederland nog bij gastgezinnen [1].
Druppel op gloeiende plaat
Schrijfster Lale Gül haalde op 8 april hard uit naar de regeling. Ze noemt het bedrag van 150 euro per maand ‘bijna een belediging’ [1]. Haar rekensom is simpel: ‘Azc’s zitten overvol. Daardoor worden asielzoekers in hotels gestopt en dat kost de Staat 150 euro per persoon per nacht. Klauwen met geld’ [1]. De regering betaalt dus per nacht aan hotels wat particulieren per maand krijgen. Gül ziet de regeling als ‘slechts een druppel op een gloeiende plaat’ en geen structurele oplossing voor het asielprobleem [1].
Straatreactie: niemand trapt erin
Nieuws van de Dag-verslaggever Pim Markering peilde op 9 april in Leiden of mensen openstaan voor de thuisopvang van asielzoekers [1]. De reactie was duidelijk. Een van de ondervraagden zei: ‘Je kan het lazerus krijgen!’ [1][2]. De straatreactie bevestigt wat critici al voorspelden: het bedrag is te laag om mensen te overtuigen. Voor 150 euro per maand moet een gezin eten, onderdak en begeleiding bieden aan een asielzoeker. Dat dekt niet eens de weekboodschappen voor een extra persoon in huis.