De uitvinder van de kapsalon hangt zijn schort aan de wilgen na 23 jaar El Aviva
Rotterdam, vrijdag, 16 januari 2026.
Dervis Bengü stopt ermee. De 65-jarige eigenaar van El Aviva zet zijn wereldberoemde shoarmazaak te koop. Hier werd in 2003 de kapsalon geboren - dat gerecht dat nu zelfs in New York wordt verkocht. Bengü hoopte dat zijn familie de zaak zou overnemen, maar dat gaat niet door. Na een verwoestende brand in 2024 en een succesvolle heropening in augustus 2025 is de beslissing gevallen. Dochter Yasemin: ‘Je koopt niet zomaar een pand, je koopt geschiedenis.’ De iconische zaak aan de Schiedamseweg zoekt nu een waardige opvolger.
Van brand tot pensioen: het einde van een tijdperk
Bengü werkt nog altijd tot diep in de nacht - tot 02.00 uur om precies te zijn [1]. De 66-jarige ondernemer voelt de jaren tellen [1]. In 2024 sloeg het noodlot toe toen de afzuigkap vlambatte tijdens schoonmaakwerkzaamheden [1]. De brand was verwoestend: zwarte muren, afgebrand meubilair, het plafond lag op de grond [1]. Na een complete renovatie heropende El Aviva in augustus 2025 met groot feest [1]. Maar anderhalve maand geleden zette Bengü zijn zaak te koop bij horecamakelaar Knook&Verbaas [1]. Dochter Yasemin Bengü (41) legt uit: ‘Voor mijn vader was die tijd dat we gesloten waren heel zwaar. Dit restaurant is al 26 jaar zijn kindje’ [2].
De kapsalon: van bakje Emre naar wereldwijd fenomeen
In 2003 ontstond hier de kapsalon door pure toeval [1]. Medewerkers van de kapsalon naast de shoarmazaak kwamen elke dag lunchen en wilden ‘iets anders’ [1]. Medewerker Emre experimenteerde met patat en shoarma, maar dat proefde droog [1]. Bengü voegde sla, zelfgemaakte knoflooksaus en sambal toe, afgemaakt met kaas [1]. Het gerecht heette eerst ‘bakje Emre’ [1]. Nu wordt de kapsalon zelfs verkocht in metropolen als New York [2]. Een normale kapsalon bevat 1800 calorieën [2]. Talloze beroemdheden kwamen een vette hap halen: van André van Duin en Frank Lammers tot Def Rymz en de Amerikaanse ambassadeur [1].
Zoektocht naar waardige opvolger
Er lopen al onderhandelingen met potentiële kopers [2]. Yasemin benadrukt: ‘We hebben de knoop doorgehakt. We waren verdrietig, maar dat stukje is nu verwerkt’ [2]. De familie heeft geen haast: ‘Ja, hij staat te koop, maar we hoeven er niet morgen al vanaf’ [2]. Bengü hoopt op een ‘mooi bod’ en wil dat dit stukje geschiedenis blijft bestaan [1]. Als er weer een shoarmazaak komt, wil hij ‘met alle liefde helpen en uitleggen hoe je de beste kapsalon maakt’ [1]. Yasemin vat het samen: ‘Je koopt niet zomaar een pand. Je koopt ook jaren van investering en geschiedenis’ [2].