Alle maatregelen falen: agressie tegen zorgpersoneel blijft hardnekkig op 60 procent.
Nederland, woensdag, 18 februari 2026.
Ondanks jaren van investeringen in beveiliging, agressietrainings en bewustwordingscampagnes blijft zes van de tien zorgmedewerkers slachtoffer van agressie. Het CBS toont aan dat het probleem sinds 2020 niet is afgenomen. Vooral sociaal werkers en groepsbegeleiders krijgen klappen, gescheld en bedreigingen te verduren. Werkdruk speelt een cruciale rol: zorgverleners die te weinig tijd hebben voor patiënten ervaren 14 procent meer agressie. Vakbonden eisen dat de politiek dit als topprioriteit behandelt, want de huidige aanpak faalt compleet.
Werkdruk maakt het erger
De cijfers zijn keihard: zorgmedewerkers met een hoge werkdruk krijgen 14 procent meer agressie te verduren dan collega’s die hun werkdruk als goed ervaren [1]. Het CBS toont aan dat 68 procent van de overbelaste zorgverleners agressie ervaart, tegenover 54 procent bij normale werkdruk [2]. Deze trend geldt voor heel Nederland, van Groningen tot Maastricht. Vooral sociaal werkers en groeps- en woonbegeleiders worden geraakt: 79 procent van hen krijgt te maken met agressie [3]. Dat zijn bijna acht van de tien mensen die anderen helpen, maar zelf klappen krijgen. De helft van alle zorgmedewerkers ervaart verbale agressie zoals schelden en schreeuwen [1][2]. Een kwart wordt gepest en één op de vijf krijgt fysiek geweld te verduren [1][2]. Verzorgenden lopen extra risico op seksuele intimidatie en fysieke agressie [2].
Politiek faalt volgens vakbonden
CNV vakbond slaat alarm: de nieuwe regering doet te weinig [4]. In het regeerakkoord ‘Aan de slag’ staat slechts één zinnetje over het stevig aanpakken van incidenten tegen zorgverleners [4]. Tegelijkertijd kondigt diezelfde regering forse bezuinigingen aan die juist tot meer agressie leiden [4]. De vakbond wijst op een cynische werkelijkheid: bezuinigen op zorg betekent minder personeel, langere wachttijden en gefrustreerde patiënten die hun boosheid op zorgverleners afreageren [4]. Ondertussen biedt de helft van de zorgorganisaties geen psychische ondersteuning aan medewerkers die agressie meemaken [4]. 53 procent van de getroffen zorgmedewerkers is ontevreden over de hulp van hun werkgever [4].
Alle trucs werken niet
De zorgsector heeft van alles geprobeerd. Beveiliging werd aangescherpt, agressietrainingen werden gegeven en er kwam volop aandacht voor het probleem [1][5]. Zorgprofessionals dragen badges zonder volledige namen om intimidatie te voorkomen [1][5]. De regering lanceerde in juni 2025 zelfs de campagne ‘Blijf jezelf, tel even tot 11’ tegen verbale agressie [1]. Niets helpt. De percentages blijven hardnekkig rond de 60 procent hangen sinds 2020 [1][2]. Beroepsorganisatie NU’91 zag dit jaar zelfs een toename van agressie [1][5]. Het resultaat? 19 procent van de zorgmedewerkers die agressie ervaren voelt zich opgebrand, tegenover 12 procent van collega’s die geen agressie meemaken [1]. Deze mensen zorgen voor onze zieke ouders en kwetsbare kinderen, maar krijgen er letterlijk klappen voor terug.