Iran vuurt raketten af op Koeweit en Bahrein, maar geen enkele raket komt aan
Manama, woensdag, 3 juni 2026.
Iran lanceerde raketten op Amerikaanse bases in Koeweit en Bahrein. Alle raketten misten hun doel of werden onderschept. De VS sloeg terug met aanvallen op het Iraanse eiland Qeshm.
Raketten missen doel, VS slaat terug op Qeshm
In Koeweit en Bahrein vielen op dinsdag 2 juni 2026 Iraanse raketten — maar geen enkele raak. Twee Iraanse ballistische raketten gericht op Koeweit kwamen tekort of vielen uiteen onderweg. Drie raketten op Bahrein werden onderschept door Amerikaanse en Bahreinse luchtverdediging [2][6]. Het Amerikaanse Centraal Commando (CENTCOM) bevestigde dat geen enkele Iraanse raket zijn doel trof en dat er geen Amerikaanse militairen gewond raakten [2]. Dat is een opvallend contrast met eerder deze week: op maandag 1 juni 2026 raakten bij een Iraanse raketaanval op een Amerikaanse basis in Koeweit nog vijf Amerikanen gewond — lees daarover meer in ons eerdere artikel [3]. Als reactie op de nieuwe aanvallen voerde het Amerikaanse leger zelfstandig luchtaanvallen uit op het Iraanse eiland Qeshm [2][6]. CENTCOM omschreef de actie als zelfverdediging en stelde dat Amerikaanse troepen ‘waakzaam en klaar blijven om ongerechtvaardigde Iraanse agressie af te weren tijdens het lopende staakt-het-vuren’ [2].
Staakt-het-vuren kraakt, Hormuz blijft geblokkeerd
Ondanks de klappen over en weer claimt het Amerikaanse leger dat het staakt-het-vuren formeel nog van kracht is [6]. Maar dat klinkt steeds holler. Iran blokkeerde op maandag 1 juni 2026 nog altijd de Straat van Hormuz [3] — de smalle waterweg waardoor normaal gesproken enorme hoeveelheden olie naar de wereldmarkt stromen. Ter illustratie: voor de oorlog passeerden gemiddeld meer dan 130 schepen per dag de Straat. In de zeven dagen voor vrijdag 29 mei 2026 waren dat er nog maar 36 [3]. Dat is een daling van -72.308 procent. Voor Nederlandse huishoudens en bedrijven die afhankelijk zijn van energie uit het Midden-Oosten is dat geen abstract cijfer. Minister van Buitenlandse Zaken Rubio zette op 3 juni 2026 de Iraanse voorwaarden uiteen voor het heropenen van de Straat [1] — maar een doorbraak lijkt nog ver weg. Trump probeert de diplomatieke gesprekken met Iran ondertussen op koers te houden, na een verhit telefoongesprek met de Israëlische premier Netanyahu [1][3]. Netanyahu meldde vrijwel direct na dat gesprek nieuwe raketlanceringen vanuit Libanon [3]. Rustig wordt het er niet van.
Washington verdeeld: bombarderen of onderhandelen?
In Washington groeit de interne verdeeldheid over hoe verder. Voormalig vicepresident Mike Pence waarschuwde op 3 juni 2026 dat het Amerikaanse leger Iran opnieuw moet aanvallen om het conflict te beëindigen [1]. Congreslid Jason Crow dringt er juist op aan de oorlog snel af te ronden [1]. Generaal Jack Keane ziet Iran intussen ‘ingraven in de bestaande status quo’ [1] — Teheran lijkt noch te winnen, noch te willen buigen. De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken liet weten dat er onderhandeld wordt ‘in een sfeer van wantrouwen’ [3]. Dat klinkt niet als de aanloop naar vrede. Voor Nederland zijn de gevolgen tastbaar: scheepvaartroutes lopen gevaar, energieprijzen staan onder druk en de internationale veiligheidssituatie verslechtert. Journaliste en Fox News-correspondent Trey Yingst bevestigde op 2 juni 2026 via sociale media dat Iran zowel Koeweit als Bahrein had aangevallen [4]. De situatie in de Perzische Golf blijft gevaarlijk vluchtig — en de wereld kijkt toe.