Ferry Doedens verliest 50.000 euro aan crypto en drugs in nieuwe Prime Video documentaire
Nederland, woensdag, 11 februari 2026.
Voormalig GTST-ster Ferry Doedens heeft volgens nieuwe beelden 50.000 euro verloren door gokken en cryptovaluta. De Prime Video documentaire ‘Ferry Lost’ toont zijn dramatische val: drugs- en gokverslaving, gebroken familiebanden en een manager die de samenwerking beëindigde. Doedens zat eind 2025 een week in de cel na rijden onder invloed van crystal meth, GHB en speed. Op 27 maart 2026 moet hij opnieuw voor de rechter. Zijn zus: ‘Hij heeft heel hard hulp nodig, maar ziet dat zelf niet.’ De documentaire volgt twee jaar lang hoe de acteur grip op zijn leven verliest.
Manager zegt samenwerking op na afgebroken afkickpoging
Manager Christian Looman heeft de samenwerking met Ferry Doedens beëindigd omdat contact krijgen onmogelijk werd [1]. Looman stuurde Doedens naar een afkickkliniek in Zuid-Afrika, maar de acteur keerde voortijdig terug naar Nederland [1]. “Dat druist in tegen de manier waarop ik werk en waar ik voor sta: zo snel mogelijk iemand van een reactie voorzien. Dan is het gewoon onwerkbaar”, legt Looman uit [1]. Ook een geregelde interventie wees Doedens af [1]. Zijn zus Michelle ziet het probleem scherp: “Ik zie het gewoon. Het is een jongen die heel hard hulp nodig heeft, maar die dat zelf niet inziet” [2].
Rechtszaak en gevangenisstraf door rijden onder invloed
Doedens werd in 2024 drie keer betrapt op rijden onder invloed van harddrugs, waaronder crystal meth, GHB en speed [1][2]. Hij kreeg een taakstraf van 70 uur die hij niet uitvoerde omdat hij “de uitnodiging per brief over het hoofd had gezien” [3]. Eind 2025 zat hij daarom een week in de gevangenis [1][2]. Op 27 maart 2026 moet hij opnieuw voor de rechtbank Midden-Nederland verschijnen voor een derde geval van rijden onder invloed uit 2024 [2]. “Ik vind het al vreselijk genoeg en heb er ontzettend veel spijt van”, reageerde Doedens [1].
Kritiek op documentaire: te ver gegaan?
De documentaire roept vragen op over journalistieke ethiek. Gordon, die Doedens persoonlijk kent, confronteerde maker Sascha Visser rechtstreeks: “Had jij deze jongen niet in bescherming moeten nemen?” [3]. Visser erkent de dilemma’s tijdens het maakproces en legt uit dat de opnames twee keer werden uitgesteld om oppervlakkigheid te voorkomen [3]. De documentaire volgt Doedens twee jaar lang en toont volgens de maker hoe “Ferry koste wat kost de buitenkant overeind probeert te houden, terwijl onderhuids de spanning groeit” [4]. Gordon blijft kritisch: “Ik denk zelf dat je een grens bent overgegaan” [3].