Groningse docent noemt vrouwenprotest Loosdrecht 'feminisme als dekmantel voor haat'
Loosdrecht, woensdag, 29 april 2026.
Anne Buunk van de RUG valt 600 protesterende vrouwen aan die vorig weekend tegen een asielzoekerscentrum demonstreerden. De neuropsycholoog claimt dat ze veiligheid misbruiken om verdeeldheid te zaaien. Terwijl moeders met kinderen ‘azc weg ermee’ scandeerden, countert Buunk met cijfers die aantonen dat overlast vooral binnen centra voorkomt, niet daarbuiten.
Academische kritiek op vrouwenprotest
De klinisch neuropsycholoog en universitair docent Anne Buunk van de Rijksuniversiteit Groningen heeft scherpe kritiek geleverd op het vrouwenprotest dat afgelopen weekend plastvond in Loosdrecht [1]. In een opiniestuk beschuldigt Buunk de ongeveer zeshonderd protesterende vrouwen ervan dat ze ‘kozen voor haat in plaats van dialoog’ [1]. Het protest, dat zich richtte tegen een asielzoekerscentrum, was volgens Buunk een voorbeeld van ‘feminisme als dekmantel voor haatzaaierij’ [1]. De demonstranten scandeerden leuzen als ‘azc weg ermee’ en ‘De veiligheid van onze kids gaat voor’, terwijl veel deelnemers roze kleding droegen en kinderen meebrachten [1].
Cijfers tegenover emoties
Buunk, die zichzelf omschrijft als Dolle Mina, bekritiseert het gebruik van vrouwenveiligheid als argument tegen asielzoekerscentra [1]. Ze verwijst naar een WODC-rapport over incidenten en misdrijven tussen 2017 en 2024, dat aantoont dat ervaren overlast wordt veroorzaakt door een minderheid van bewoners en dat de meeste incidenten plaatsvinden binnen asielzoekerscentra, niet daarbuiten [1]. Volgens de Groningse academicus wordt het probleem soms veroorzaakt door overbevolking in specifieke centra en zou spreiding en humanere opvang een betere oplossing zijn dan protesteren [1]. Ze stelt dat de demonstranten hun tijd ‘verknoeiden aan haat en angst’ in plaats van zich in te zetten voor daadwerkelijke veiligheid [1].
Oproep tot dialoog
In plaats van demonstreren roept Buunk op tot andere vormen van engagement zoals informeren, vragen stellen, brieven schrijven en in gesprek gaan [1]. Ze benadrukt dat tijdens de demonstratie via speakers een kinderstem klonk die veiligheid wilde, verwijzend naar duizenden kinderen uit oorlogsgebieden die bescherming zoeken [1]. Buunk wijst erop dat vaak vaders eerst naar Europa reizen omdat de reis dodelijk gevaarlijk is, vooral voor vrouwen en kinderen [1]. De academicus concludeert dat het schuiven van onveiligheid van vrouwen op asielzoekers de kernproblematiek bagatelliseert en roept op tot deelname aan een bredere strijd voor vrijheid en veiligheid voor iedereen [1]. [alert! ‘Sociale media reacties konden niet geverifieerd worden vanwege toegangsproblemen bij X/Twitter bronnen’]