Zesvoudig moordenaar Freddy Horion stapt na 47 jaar de gevangenis uit, terwijl het OM hem een tikkende tijdbom noemt.
Brussel, donderdag, 4 juni 2026.
In 1979 vermoordde Horion vijf gezinsleden én een Poolse vrouw. Nu, op 78-jarige leeftijd, verlaat hij de gevangenis met een enkelband.
Zes doden, één dader, 47 jaar cel — en nu is hij vrij
In België speelt zich deze week een zaak af die ook in Nederland niet onopgemerkt blijft. Op 23 juni 1979 belde Freddy Horion aan bij de familie Steyaert in Sint-Amandsberg, nabij Gent [1][2]. Het doel: een overval op de vader. Het resultaat: vijf doden — vader Roland, moeder Leona, dochter Hilde (13), dochter Anne-Marie (22) en haar verloofde Marc De Croock (24) [3][6]. Eerder dat jaar, op 9 februari 1979, vermoordde Horion ook de Poolse winkelierster Hélène Lichachevski (45) in Gent [3]. In 1980 veroordeelde de rechtbank hem tot de doodstraf voor zesvoudige moord [1][3]. Die straf werd omgezet in levenslang. Nu, op 4 juni 2026, is Horion 78 jaar oud en stapt hij — met een enkelband om — de gevangenis uit. De Gentse strafuitvoeringsrechtbank (SURB) besloot deze week dat hij mag verhuizen naar een forensisch zorgcentrum [1][2].
Het OM schreeuwt het uit, de rechter luistert niet
Het Belgische Openbaar Ministerie is bepaald niet blij. In februari 2026 stuurde het OM een negatief advies naar de SURB: Horion is ‘een tikkende tijdbom’ met een ‘zeer hoog’ risico op herhaling [1][2]. De rechtbank legde dat advies naast zich neer [1]. Horion mag nu onder strikte voorwaarden vrij: geen contact met nabestaanden, geen alcohol of drugs, geen bezoek aan de provincies Oost- en West-Vlaanderen, en hij mag niet met de pers praten [1]. Het OM heeft ook stevige twijfels bij de duur van het behandelprogramma. Normaal duurt zo’n traject zo’n twee jaar, maar Horions programma staat op papier voor slechts zeven maanden — waarvan een groot deel op een afdeling waar ‘gedurende de dag de buitendeur gewoon open is’ [1][2]. Gerechtspsychiaters die Horion onderzochten, schatten het recidiverisico overigens als slechts matig in — een stuk lager dan het OM beweert [1][2]. Wie heeft gelijk? Dat weten we pas als het te laat is, of hopelijk nooit.
Nederland is al eerder opgedoken in dit dossier
Voor Nederlandse lezers is deze zaak meer dan een ver Belgisch drama. Horion ontsnapte in mei 1982 uit de gevangenis van Leuven-Centraal en dook onder in Nederland [2][3]. Na anderhalve maand op de vlucht werd hij opgepakt in Haarlem [3]. Die vlucht naar Nederland laat zien: gevangenismuren houden mensen niet altijd binnen, en buurlanden merken dat als eerste. Nabestaanden reageren aangeslagen. Johan Steyaert, broer van slachtoffer Roland, sprak op 1 juni 2026 zijn schok uit over de toekenning van de enkelband [3]. Horion deed vanaf 1993 meerdere vergeefse pogingen om vervroegd vrij te komen — steeds afgewezen vanwege het herhalingsrisico [2]. Nu is het dus wél gelukt. Of de 78-jarige man daadwerkelijk een gevaar vormt, of rustig oud wordt in een zorginstelling, blijft de grote vraag. Het Belgische justitiesysteem heeft gesproken. Het OM is het er hartgrondig mee oneens.