Karin Spaink koos zelf haar moment om te sterven na dertig jaar vechten tegen ziekte
Amsterdam, vrijdag, 8 mei 2026.
De Nederlandse columnist en internetactivist overleed vrijdag door euthanasie op 68-jarige leeftijd. Spaink vocht dertig jaar tegen multiple sclerose, een hersenbloeding en borstkanker, maar bleef tot het eind scherp schrijven. Ze was medeoprichter van digitale burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom en voerde een spraakmakende juridische strijd tegen Scientology. In haar laatste blogpost schreef ze zonder spijt te sterven: ‘Ik wilde zelf mijn uiterste grens bepalen.’
Een leven vol strijd tegen ziekte en voor vrijheid
Spaink werd in 1957 geboren in Amsterdam en groeide op in Weesp [1]. Haar leven werd gekenmerkt door een constante strijd tegen ziekte. Tussen haar 19e en 25e levensjaar kampte ze met anorexia en boulimie [2]. In 1986 kreeg ze de diagnose multiple sclerose, in 1995 volgde een hersenbloeding en in 2006 werd borstkanker vastgesteld [1]. Na een borstamputatie poseerde ze met ontbloot bovenlijf voor tijdschrift Opzij [3], een daad die haar weigering toonde om zich te laten definiëren door haar ziekte. ‘Met zieke mensen is het net als met zwangere vrouwen: iedereen denkt dat ze aan je mogen komen’, zei ze daarover [1]. Tot mei 2023 werkte ze als hoofdredacteur bij Follow the Money, totdat een zware MS-aanval haar dwong te stoppen [2].
Pionier van digitale burgerrechten en internetvrijheid
In de jaren negentig richtte Spaink samen met Felipe Rodriguez en Maurice Wesseling Bits of Freedom op, een digitale burgerrechtenorganisatie die vooruitziend inzag dat internetgebruikers bescherming nodig hadden [3]. Ze voerde een spraakmakende juridische strijd tegen Scientology, nadat ze documenten van de organisatie op haar homepage bij XS4ALL had gepubliceerd [4]. Deze zaak leidde tot belangrijke jurisprudentie over de aansprakelijkheid van online hostingpartijen [3]. Spaink was ook bestuurslid van Spamvrij.nl en schreef meer dan duizend columns voor Het Parool over onderwerpen als privacy, seksuele diversiteit en feminisme [1]. Ze had een bloedhekel aan hokjesdenken en zei daarover: ‘Op dinsdag lesbisch, in het weekend panseksueel en op donderdag aseksueel. Wat kan mij dat label schelen’ [1].
Zelfgekozen afscheid na maanden voorbereiding
Vanaf januari 2026 lichtte Spaink vrienden en familie in over haar besluit tot euthanasie [2]. Ze organiseerde veertien wekelijkse borrels bij Brouwerij ‘t IJ om afscheid te nemen, waarvan de laatste op 6 mei plaatsvond [2]. Op vrijdag 8 mei 2026 overleed ze in aanwezigheid van zes dierbare vrienden: Tanja, Caroline, Ruud, Peter, Eric en Luuk [2]. In haar laatste blogpost ‘Exit Spaink’ schreef ze: ‘Weet vooral dat ik zonder spijt of berouw ben gestorven. Ik wilde zelf mijn uiterste grens bepalen. Dat heb ik nu gedaan’ [2]. Ze doneerde haar hersenen en ruggenmerg aan de Hersenbank voor onderzoek naar multiple sclerose [2]. Haar website blijft nog tien jaar online [2].