Franse centrale bankier stapt vervroegd op om Macron voor te zijn op extreem-rechts
Parijs, maandag, 9 februari 2026.
François Villeroy de Galhau verlaat in juni zijn post als gouverneur van de Banque de France, ruim een jaar voor zijn termijn afloopt. De 66-jarige bankier geeft president Macron zo de kans om voor de presidentsverkiezingen van 2027 nog een opvolger te benoemen. Peilingen tonen dat Marine Le Pen of Jordan Bardella die verkiezingen kunnen winnen. Villeroy stapt over naar een katholieke stichting voor kansarme kinderen. Zijn vervroegde vertrek zorgt ervoor dat de machtige ECB-bestuurder niet door een mogelijk extreem-rechtse president wordt vervangen. De timing is strategisch: zijn opvolger krijgt anderhalf jaar om zich te vestigen voor de cruciale verkiezingen.
Strategische zet voor cruciale verkiezingen
De vervroegde exit van Villeroy de Galhau is geen toeval [1][2]. Hij kondigde zijn beslissing al op 29 januari aan bij Macron en een dag later bij minister Roland Lescure [3]. De timing zorgt ervoor dat de nieuwe gouverneur anderhalf jaar heeft om zich te settelen voordat de presidentsverkiezingen van lente 2027 beginnen [1]. Voor Nederlandse spaarders en bedrijven is dit relevant: de Franse centrale bank speelt een sleutelrol in het Europese monetaire beleid [GPT]. Villeroy was een consistente voorstander van lagere rentes binnen de ECB-raad [1]. Zijn opvolger bepaalt mee hoe duur jouw hypotheek wordt en of bedrijven makkelijk kunnen lenen voor investeringen.
Van bankpaleis naar kinderstichting
Villeroy ruilt de pracht van de Banque de France in voor de Fondation Apprentis d’Auteuil, een 160 jaar oude katholieke organisatie [3]. De stichting helpt jaarlijk meer dan 40.000 jongeren en 9.000 kwetsbare gezinnen [3]. Hij volgt Jean-Marc Sauvé op, wiens mandaat eind mei afloopt [2][3]. ‘Mes près de onze années à la tête de la Banque de France et au service de l’euro sont et resteront l’honneur de mon parcours public’, zei Villeroy in een verklaring [2][6]. De 66-jarige bankier leidde een drastische reorganisatie bij de centrale bank en kromp het personeelsbestand met bijna 30 procent [2][6]. Minister Roland Lescure prees zijn ‘rigueur, indépendance et souci de l’intérêt général’ [2][6].
Mogelijke opvolgers en politieke gevolgen
Macron kan nu kiezen uit kandidaten zoals Bertrand Dumont, Emmanuel Moulin, Agnes Benassy-Quere, Benoit Coeure en Laurence Boone [1]. Franse beleidsmakers neigen naar een soepele monetaire koers, wat gunstig kan zijn voor Frankrijk’s staatsschuld [1]. Jean-Philippe Tanguy van Rassemblement National noemde het ‘another step towards illiberalism under Macron’s regime’ [1]. De oppositie vermoedt dat Macron loyale bondgenoten wil installeren voor een mogelijk extreem-rechtse overwinning in 2027. Voor Nederlandse exporteurs naar Frankrijk betekent dit continuïteit in het financiële beleid - tenminste tot de verkiezingen. Villeroy waarschuwde recent nog dat Frankrijk een ‘geleidelijke verstikking’ riskeert zonder begrotingsdiscipline [3].