Goede doelen houden donateurs gevangen met ondoorzichtige opzegprocedures
Nederland, zondag, 1 februari 2026.
Nederlandse liefdadigheidsinstellingen maken het stoppen met doneren bijna onmogelijk. Onderzoek toont dat meer dan 60% van grote goede doelen opzeggen moeilijk maakt. Geen enkele organisatie wist persoonsgegevens volledig te verwijderen. Terwijl donateur worden in minuten gebeurt, staan stoppers voor een bureaucratische muur. Organisaties investeren €80-120 per donateur en willen minimaal een jaar terugverdienen.
Onderzoek onthult systematische knellende praktijken
Stichting Donateursbelangen controleerde in januari 2026 de websites van 119 grote goede doelen met een CBF-keurmerk en een jaarlijkse omzet van minimaal 7,5 miljoen euro [1]. Het resultaat? Bij meer dan 60% van deze organisaties was het moeilijk om informatie te vinden over het opzeggen van een donatie [1]. Nog verontrustender: bij geen van de onderzochte goede doelen kon men naam, adres en woonplaats laten verwijderen [1]. Jordan van Bergen van Donateursbelangen legt uit: ‘Het gaat niet alleen om het stopzetten van de financiële bijdrage, maar ook dat je vervolgens geen mail, post of telefoon meer wilt ontvangen. Dat geen enkel goed doel hieraan voldoet, is niet goed voor donateurs’ [1]. Deze praktijken staan in schril contrast met de afspraak die goede doelen op 1 januari 2025 maakten: opzeggen zou net zo makkelijk moeten zijn als aanmelden [1].
Financiële belangen botsen met donateursrechten
De reden achter deze obstructie ligt in de hoge wervingskosten. Goede doelen betalen commerciële bureaus tussen de €80 en €120 per donateur om nieuwe gevers te vinden [1]. Deze organisaties hebben er daarom belang bij dat donaties minimaal een jaar doorlopen om de kosten terug te verdienen [1]. Het Liliane Fonds illustreerde deze problematiek perfect toen zij op 1 februari 2026 een donateur emailde dat haar gegevens waren verwijderd, maar tegelijkertijd aangaven niet te kunnen garanderen dat ze haar nog mochten benaderen [1]. Hun verklaring was veelzeggend: ‘adresbestanden worden aangekocht en er opnieuw post wordt verzonden’ [1]. Goede doelen gebruiken zelfs zogenaamde ‘winback journeys’ om oud-donateurs terug te winnen [1].
Toezichthouders falen bij handhaving consumentenrechten
De toezichthouder CBF en Goede Doelen Nederland definiëren het ‘eenvoudig opzeggen’ slechts als het stopzetten van de donatie, niet het verwijderen van persoonsgegevens [1]. Deze beperkte interpretatie laat donateurs in de kou staan. Pas na de berichtgeving van Kassa op 30 januari 2026 riep Goede Doelen Nederland haar leden op om opzeggen net zo eenvoudig te maken als aanmelden [1]. Voor veel Nederlandse donateurs komt deze oproep te laat. Zij zitten vast in een systeem waar organisaties die zich inzetten voor goede doelen ironisch genoeg weinig service bieden aan de mensen die hun werk mogelijk maken. De boodschap is duidelijk: doneren begint met één klik, maar stoppen vereist een advocaat.