Gert-Jan van Duren overwon zes jaar bedlegerigheid met amerikaanse behandeling die nederland niet kon bieden
Almelo, zondag, 1 februari 2026.
Na zes jaar bedrust door ernstige ME-CVS overwoog Gert-Jan van Duren euthanasie. Nederlandse artsen zagen geen oplossing meer. In Florida vond hij redding via de Avivkliniek. Nu bezoekt hij weer concerten van Douwe Bob en plant een boek over zijn herstel.
Van bedlegerig naar dansend: amerikaanse doorbraak voor ME-patiënt
Gert-Jan van Duren (62) uit Almelo kon zes jaar lang alleen nog maar liggen [1][2]. De voormalige ICT-specialist kreeg in 2018 ernstige ME-CVS en POTS na ondraaglijke aangezichtspijnen [2]. Hij moest zijn werk bij Stichting Carmel College in Hengelo opgeven [2]. Chronische vermoeidheid en bloedcirculatieproblemen maakten staan, lopen en zitten onmogelijk [2]. Hij overwoog euthanasie omdat zijn situatie uitzichtloos leek [1][2]. Nederlandse artsen konden niets meer voor hem doen. Eind maart 2024 werd Van Duren per wensambulance naar Schiphol gebracht voor een vlucht naar Orlando [2]. Hij ging als eerste Nederlandse ME-CVS-patiënt naar de Avivkliniek in The Villages, Florida [2].
Twee behandelingen, volledig herstel
Van Duren onderging eerst vier maanden behandeling in 2024 [2]. Eind juli 2024 keerde hij terug naar Nederland [2]. In het najaar van 2025 volgde een tweede sessie van veertig behandelingen [2]. “Die tweede reeks behandelingen heeft geweldig uitgepakt. Gert-Jan is nu weer voor honderd procent de man die hij ooit was,” zegt zijn partner Bianca [2]. In januari 2026 staat Van Duren weer fris en vrolijk in zijn huis [2]. “Ik kan alles weer,” vertelt hij [1][2]. Hij bezocht zelfs een concert van Douwe Bob - iets wat zes jaar ondenkbaar was [2]. Prof. dr. F.C. Visser, ME-CVS-specialist, noemt het resultaat geweldig: “Het bewijst dat je, als het kan, altijd zo’n laatste strohalm moet pakken” [2].
Groeiende trend: nederlanders zoeken heil in buitenland
Van Durens verhaal past in een groeiende trend waarbij Nederlandse patiënten behandeling in het buitenland zoeken [3]. Steeds meer jonge vrouwen met buikklachten voelen zich niet gehoord in eigen land en vinden via sociale media hulp in Duitse, Slowaakse of Spaanse klinieken [3]. Nederlandse artsen slaan alarm omdat deze behandelingen hier nooit zouden worden uitgevoerd [3]. Van Duren plant nu een boek over zijn ervaringen en wil lotgenoten helpen en coachen [2]. Zijn verhaal toont hoe patiënten soms genoodzaakt zijn om buiten Nederland naar oplossingen te zoeken wanneer de reguliere zorg geen uitkomst biedt.