Kevin de J. krijgt 18 jaar cel na het planmatig wurgen van zijn ex-vriendin Carmen
Arnhem, woensdag, 18 februari 2026.
Een 31-jarige Arnhemmer werd vandaag veroordeeld voor de koelbloedige moord op zijn ex-partner Carmen in april 2025. De rechtbank oordeelde dat Kevin de J. de daad planmatig voorbereidde - hij werkte een week lang aan afscheidsbrieven waarin hij zijn moordplannen beschreef. Het motief was simpel maar dodelijk: hij kon er niet mee omgaan dat zij zonder hem verder wilde. De tijdlijn toont zijn berekening: om 17:34 stuurde Carmen nog een WhatsApp-bericht, om 18:42 verzond hij zijn afscheidsbrieven en om 19:37 belde hij een vriend dat ze dood was. Na 17 jaar relatie beroofde hij haar van haar leven door wurging.
Rechtbank spreekt van femicide en wijst planmatige voorbereiding aan
De rechtbank Gelderland sprak woensdag expliciet van femicide - vrouwenmoord [1]. Kevin de J. kreeg twee jaar minder dan de geëiste 20 jaar cel [3]. De rechters oordeelden dat hij zijn ex-partner Carmen op planmatige wijze om het leven bracht, omdat hij het niet kon verkroppen dat zij zonder hem verder zou gaan [1][2]. Vanaf 19 april 2025 stuurde de man al chatberichten naar zichzelf die later terugkwamen in zijn afscheidsbrieven [2]. Op 25 april bracht hij waardevolle spullen naar een vriend [2]. De laatste wijzigingen aan zijn documenten maakte hij op 29 april tussen 16:06 en 17:30 uur, terwijl Carmen sliep [2]. Zijn verhaal dat hij de vrouw in een opwelling doodde, vond de rechtbank ongeloofwaardig [3].
Schadevergoeding en impact op nabestaanden
Kevin de J. moet ruim 75.000 euro schadevergoeding betalen aan de ouders en zus van Carmen [2][3]. De rechtbank benadrukte dat de man na een relatie van zeventien jaar de vrouw haar kostbaarste bezit heeft ontnomen en het vertrouwen dat zij in hem had op ultieme wijze heeft beschaamd [3]. Uit slachtofferverklaringen bleek dat de impact van de moord enorm is geweest op de nabestaanden [1][3]. In zijn afscheidsbrieven bood de Arnhemmer de familie van Carmen excuses aan voor het ontnemen van hun dochter en zus [3]. De gedetailleerde brieven bevatten ook informatie over de afwikkeling van hun gezamenlijke nalatenschap en de codes van beide telefoons [3]. Deze zaak toont opnieuw hoe gevaarlijk het moment van relatiebreuk kan zijn voor vrouwen - een patroon dat helaas vaker voorkomt in Nederlandse rechtszalen.