Een man uit Deventer redt levens zonder dat hij het weet
Deventer, vrijdag, 23 januari 2026.
Arda Aras uit Deventer zoekt wanhopig een stamceldonor om zijn levensbedreigende ziekte te overleven. Hoewel hij zelf nog geen match heeft gevonden, zorgde zijn emotionele oproep voor bijna 400 nieuwe donoren bij Matchis in enkele dagen. De 45-jarige vader van twee jonge kinderen heeft myelofibrose en heeft zonder behandeling nog 3,5 jaar te leven. Zijn verhaal laat zien hoe één persoonlijke oproep honderden andere levens kan redden. Mensen denken nog altijd dat stamceldonatie pijnlijk is, maar 90 procent gebeurt tegenwoordig gewoon via het bloed. Voor Arda is de kans op een match minder dan één procent omdat mensen met Turkse achtergrond ondervertegenwoordigd zijn in donorbestanden.
Van bloeddonatie naar levensbedreigende diagnose
Arda Aras wilde afgelopen zomer gewoon bloed doneren bij Sanquin [1]. Niets aan de hand, zou je denken. Maar tijdens de intake bleek dat zijn bloedwaarden niet klopten [1]. Via de huisarts en het ziekenhuis kwam hij bij de internist terecht [1]. De diagnose: myelofibrose, een levensbedreigende bloedziekte [1]. “Ik heb eigenlijk geen klachten,” vertelt Arda [1]. “Er zijn wel tien mogelijke symptomen, maar ik had er geen één [1]. Dat maakt het ook zo gek: ik voel me goed, maar mijn lichaam vertelt een ander verhaal [1].” Op 21 januari 2026 plaatste hij een tweede oproep in het Turks [2] om zijn kansen te vergroten.
Solidariteit stroomt binnen
De reactie was overweldigend. Bert Elbertse van Stichting Matchis zag de aanmeldingen binnenstromen: “De afgelopen dagen hebben we er zo’n 300 tot 400 aanmeldingen bijgekregen [2].” Arda deelde zijn oproep op 22 januari 2026 via verschillende kanalen, waaronder RTV Oost’s Instagram [2]. Deze week creëerde hij zelfs een TikTok-account om meer mensen te bereiken [2]. “Het is overweldigend, op een positieve manier. Dat had ik niet verwacht,” zegt Arda [2]. Wereldwijd staan 43 miljoen mensen geregistreerd als stamceldonor, waarvan 430.000 in Nederland [1][2].
Misvattingen houden mensen tegen
Veel mensen denken nog steeds aan een pijnlijke prik in de rug onder narcose [1][2]. “Maar dat gebeurt nog maar zelden,” legt Elbertse uit [1][2]. “Tegenwoordig verloopt 90 procent van alle stamceldonaties via het bloed [1][2].” Voor Arda is de kans op een match minder dan één procent [2]. “Ook iemand met een gedeeltelijk Turkse achtergrond kan een match zijn, al is die kans kleiner dan bij iemand met een volledig Turkse achtergrond,” vertelt hij [1][2]. Zonder match is zijn prognose gemiddeld 3,5 jaar [2]. “Dat zijn cijfers waar ik niet over na wil denken. Mijn hoop voor de toekomst is dat ik mijn kinderen kan zien opgroeien [2].”