Nederland dreigt vast te lopen: 66,5 miljard euro nodig om bruggen en wegen te redden
Meierijstad, dinsdag, 26 mei 2026.
Veertig duizend bruggen, kades en sluizen zijn op. Zonder extra geld volgen jarenlange afsluitingen. Nederland staat stil.
Van Zeeland tot Groningen: de rekening komt eraan
Heel Nederland heeft er last van. De VNG en het IPO sloegen vandaag, dinsdag 26 mei 2026, de noodklok: gemeenten en provincies beheren 80 procent van alle Nederlandse wegen, bruggen, viaducten en sluizen, maar het geld om die op te knappen is er simpelweg niet[1][3][5]. Het onderzoek van Arcadis, Berenschot en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat maakt de schade zichtbaar: de totale renovatie- en vervangingskosten bedragen €66,5 miljard[1][5][6]. Dat is geen ver-van-mijn-bedshow. De Papendrechtsebrug kent sinds september 2025 al een inhaalverbod voor vrachtwagens en een gewichtsbeperking van 50 ton[5][6]. Sinds 11 mei 2026 mogen voertuigen zwaarder dan 3,5 ton niet meer over de brug bij Roosteren[5]. En de Visserbrug in Groningen? Die werd in september 2024 al weggetakeld[5]. Jan van Burgsteden, wethouder in Meierijstad en lid van de VNG-commissie Ruimte, Wonen en Mobiliteit, is duidelijk: “Er is ontzettend veel achterstallig onderhoud aan gemeentelijke infrastructuur”[1][3][5][6].
Bijna 40.000 objecten op hun laatste benen
De omvang is duizelingwekkend. Bijna 40.000 infrastructurele objecten naderen het einde van hun levensduur[1][5][6]. Nieuw in het onderzoek zijn de kademuren: de meeste zijn 40 tot 50 jaar oud en zitten aan het einde van hun levensduur[3]. Herstel van die kademuren alleen al kost €16 miljard en treft vooral Zuid-Holland, Noord-Holland en Utrecht[1][5][6]. Denk aan de zeekade in Maassluis en de havens op Goeree-Overflakkee[1][3][5]. De Haringvlietbrug moet vanaf 2030 voor minimaal €1 miljard gerenoveerd worden en gaat minstens een half jaar dicht[5]. De Zeelandbrug moet tussen 2035 en 2040 volledig vervangen worden — kosten in de miljarden[5][6]. En de Zwartewaterbrug bij Hasselt? Die bleek in 2019 al niet meer te repareren; de geschatte kosten zijn inmiddels opgelopen van €110 miljoen naar €180 miljoen[5]. De herstelkosten stijgen tot en met 2030 met 30 procent[6]. De jaarlijkse uitgaven van gemeenten en provincies groeien van ruim €1 miljard nu naar bijna €1,9 miljard aan het einde van de eeuw[6].
Zonder extra geld: files, afsluitingen en een bereikbaarheidsinfarct
Het woord valt gewoon in het rapport: bereikbaarheidsinfarct[2][3]. Als het Rijk de gemeente- en provinciefondsen niet ophoogt, volgen langdurige en soms definitieve afsluitingen van wegen, bruggen en tunnels[1][2][3][5][6]. Burgsteden zegt het onomwonden: “Gemeenten vrezen grote overlast voor inwoners en ondernemers vanwege noodgedwongen, langdurige of zelfs definitieve afsluitingen van wegen, bruggen en tunnels. Het is cruciaal dat wegen veilig zijn, scholen, ziekenhuizen en voorzieningen goed bereikbaar, winkels kunnen worden bevoorraad, en werknemers zonder grote vertragingen bij hun werk kunnen komen”[3][5][6]. Harry van der Maas, gedeputeerde in Zeeland en voorzitter van de IPO-commissie Bereikbaarheid en Infrastructuur, voegt toe: “Die infrastructuur heeft ons groot gemaakt, in Europa, in de wereld. Als we dat nu niet gaan regelen met elkaar, zullen we allemaal de gevolgen merken”[4]. VNG en IPO doen hun oproep in de aanloop naar een commissiedebat volgende maand in de Tweede Kamer over bereikbaarheid[2]. Om de vernieuwingen tot het einde van deze eeuw te kunnen betalen, is er jaarlijks ruim €2,1 miljard extra nodig — exclusief prijsstijgingen[5]. Wie straks in de file staat bij een afgesloten brug, weet nu waarom.