Achttien vrouwen uit Heino starten stiekeme carnavalsrevolutie na 'dat gaat niet gebeuren'

Achttien vrouwen uit Heino starten stiekeme carnavalsrevolutie na 'dat gaat niet gebeuren'

2026-01-10 binnenland

Nederland, zaterdag, 10 januari 2026.
Na decennia zonder prinses bij carnavalsvereniging de Sokkestoppers pakken achttien vrouwen uit Heino het heft in eigen handen. Ze richtten in het geheim hun eigen vereniging op, maakten een carnavalskraker en kiezen op 14 februari hun eerste prinses. Dit gebeurde nadat bestaande clubs hun wens voor meer betrokkenheid afwezen met de woorden ‘dat gaat niet gebeuren’. De stiekeme actie toont hoe vrouwen steeds meer ruimte opeisen in de traditioneel mannelijke carnavalswereld. Hun geheime plan bewijst dat vastgeroeste tradities kunnen veranderen als je het maar slim aanpakt.

Geheime operatie na jarenlange frustratie

De achttien vrouwen uit Heino hadden genoeg van wachten [1]. De Sokkestoppers hebben nog nooit een Prinses Carnaval gehad, ondanks decennia van carnavalstradities [1]. Toen de vrouwen aangaven meer betrokken te willen zijn, kregen ze een duidelijk antwoord: ‘dat gaat niet gebeuren’ [1]. Die afwijzing werd het startschot voor hun stiekeme plan. In het diepste geheim begonnen ze hun eigen carnavalsvereniging op te richten [1]. Ze hielden geheime bijeenkomsten en werkten toe naar een grote verrassing voor de carnavalsgemeenschap in Heino.

Carnavalskraker en prinsesverkiezing als statement

De vrouwen gingen niet halverwerkjes. Ze maakten een carnavalskraker en organiseerden hun eigen prinsesverkiezing [1]. Op 14 februari 2026 wordt hun eerste prinses onthuld - een historisch moment voor Heino [1]. Deze datum markeert het einde van hun geheime operatie en het begin van een nieuwe carnavalstraditie. Hun actie toont dat vastgeroeste gewoonten kunnen veranderen als je creatief wordt. Voor andere vrouwen in traditioneel mannelijke carnavalsverenigingen kan dit inspiratie bieden om ook actie te ondernemen.

Bredere trend van vrouwelijke emancipatie in carnaval

Het initiatief in Heino past in een grotere beweging [GPT]. Vrouwen eisen steeds meer ruimte op in de carnavalswereld, die traditioneel door mannen werd gedomineerd [GPT]. Door hun eigen vereniging te starten, krijgen ze invloed op beslissingen en tradities. Dit kan andere carnavalsverenigingen aanzetten tot nadenken over hun eigen structuren. De stiekeme revolutie van de achttien vrouwen bewijst dat verandering mogelijk is, ook in eeuwenoude tradities. Hun moed om ‘nee’ om te zetten in actie kan een voorbeeld zijn voor vrouwen elders die tegen vergelijkbare barrières aanlopen.

Bronnen


carnavalsverenigingen vrouwenemancipatie