Boekentassen liggen tussen het puin na dodelijke raketaanval op Iraanse meisjesschool
Minab, zondag, 1 maart 2026.
Een raketinslag verwoestte gisteren een basisschool in Minab, Iran, en doodde 165 mensen - vooral schoolmeisjes die net hun lesdag begonnen. Reddingswerkers vinden nog altijd lichaamsdelen tussen schooltassen en boeken in het puin.
Dramatische zoektocht tussen schoolspullen
De school in Minab lag op ongeveer 60 kilometer van een militaire basis van de Iraanse Revolutionaire Garde toen de raket insloeg [1]. Op dat moment waren zo’n 200 meisjes aanwezig voor de ochtendlessen [1]. Reddingswerkers zoeken nog altijd tussen het puin naar overlevenden. “We ruimen nog steeds puin en er komen nog steeds lichaamsdelen naar boven”, meldt een hulpverlener [1]. Beelden tonen boekentassen en schoolboeken verspreid tussen het beton [1]. Naast de 165 doden raakten bijna 100 mensen gewond [1]. Voor Nederlandse ouders die hun kinderen elke dag naar school sturen, toont deze tragedie hoe kwetsbaar onderwijsinstellingen zijn in conflictgebieden.
Beschuldigingen vliegen over en weer
De Iraanse president Masoud Pezeshkian wijst direct naar de VS en Israël en spreekt van een “barbaarse daad” [1]. Het Amerikaanse centraal commando Centcom erkent dat ze “op de hoogte zijn van meldingen over burgerslachtoffers” en belooft onderzoek [1]. Het Israëlische leger ontkent echter “op de hoogte te zijn” van operaties op die locatie [1]. Een naastgelegen kliniek die medische hulp verleende aan gewonde leerlingen liep ook schade op door een tweede aanval [3]. Dit patroon van ontkenning en beschuldiging herhaalt zich steeds vaker in het Midden-Oosten.
Gevolgen voor Nederlandse betrokkenheid
Als de cijfers van de Iraanse staatsmedia kloppen, is dit de dodelijkste aanval van de huidige Amerikaans-Israëlische operaties tegen Iran [1]. Nederland ondersteunt traditioneel Israël maar pleit ook voor bescherming van burgers [GPT]. Deze schoolaanval zet Nederlandse diplomaten voor een dilemma: hoe balanceer je bondgenootschappen met humanitaire principes? Voor Nederlandse families met Iraanse roots betekent dit nieuws opnieuw angst om familieleden. De beelden van verwoeste klaslokalen en schooltassen tussen het puin maken pijnlijk duidelijk dat kinderen overal ter wereld het slachtoffer worden van volwassen conflicten.