KLM-topvrouw krijgt 30 procent loonsverhoging terwijl personeel moet inleveren
Den Haag, dinsdag, 7 april 2026.
Minister Heinen noemt de 1,6 miljoen euro beloning van KLM-directeur Marjan Rintel ‘echt ongepast’. Terwijl het grondpersoneel slechts 3,2 procent erbij kreeg over twee jaar, steeg Rintels salaris met 30 procent. De staat maakt bezwaar tijdens de aandeelhoudersvergadering tegen deze ‘buitenproportionele’ bonus.
Vakbonden spreken van ‘bijna niet uit te leggen’ verschil
Het verschil tussen top en werkvloer is gigantisch. Het grondpersoneel van KLM kreeg er in totaal 3,2 procent bij over twee jaar, dus ongeveer 1,6 procent per jaar [1]. Dat betekent dat Rintels salarisstijging van 30 procent ongeveer 18.75 keer hoger ligt dan die van het gewone personeel. Vakbondsbestuurder Huug Brinkers van De Unie noemt dit ‘bijna niet uit te leggen’ [1]. Vooral omdat er van medewerkers werd gevraagd om in te leveren omdat het slecht zou gaan met KLM [1]. Die hebben dat ook gedaan, terwijl de top zichzelf beloont met een bonus die bijna 1,6 miljoen euro totaal bedraagt [1].
Nederlandse staat heeft beperkte invloed maar wil signaal afgeven
De Nederlandse staat bezit slechts 5,9 procent van KLM en 9,1 procent van moederbedrijf Air France-KLM [1]. Dat geeft weinig directe macht, maar Heinen wil toch zijn onvrede uitspreken tijdens de aandeelhoudersvergadering. Vorig jaar deed het ministerie van Financiën dat ook al toen de bonussen werden verruimd [1]. De timing is extra pijnlijk omdat KLM nog altijd financieel kwetsbaar is door stijgende kosten en onzekerheid in de luchtvaartsector, mede door de crisis in het Midden-Oosten [1]. Tijdens de coronacrisis ontving KLM miljardensteun van de overheid met strikte voorwaarden over kostenbesparing en beloningen [1]. Die voorwaarden lijken nu vergeten.
Symbolisch protest of echte druk op beloningsbeleid?
Heinens bezwaar blijft vooralsnog vooral symbolisch. De staat heeft geen doorslaggevende stem, maar het politieke gewicht kan wel impact hebben [1]. De vraag is of KLM de boodschap oppikt of de kritiek naast zich neerlegt. Voor consumenten betekent dit dat hun nationale luchtvaartmaatschappij prioriteiten stelt die haaks staan op wat de regering vindt. Elke keer als topbonussen stijgen terwijl gewone werknemers moeten inleveren, ontstaat er onrust [1]. Dat is slecht voor het werkklimaat en uiteindelijk voor de service die reizigers krijgen. Heinen hoopt dat zijn bezwaar meer dan een lege huls wordt en daadwerkelijk tot verandering leidt.