DNA-onderzoek bewijst dat 6.000 jaar oude skeletten uit Nieuwegein echt moeder en dochter zijn
Nieuwegein, donderdag, 26 februari 2026.
Archeologen ontdekten Nederland’s oudste babygraf in Nieuwegein. Een vrouw uit de Swifterbantcultuur lag begraven met haar baby dochter in haar arm. DNA-onderzoek van Harvard en het LUMC bevestigde de familieband tussen moeder en kind. Het meisje werd slechts nul tot zes maanden oud. De skeletten van 6.000 jaar geleden lagen 2 meter diep onder klei en veen, waardoor zelfs de melktandjes van de baby bewaard bleven. De moeder werd op ongebruikelijke wijze begraven met gebogen arm, terwijl deze cultuur normaal gesproken lichamen met gestrekte ledematen begroef.
Baanbrekend DNA-bewijs uit prehistorie
De ontdekking op bedrijventerrein Het Klooster markeert een mijlpaal voor Nederlandse archeologie [1]. Onderzoekers van Harvard Medical School en het Leids Universitair Medisch Centrum slaagden erin DNA uit de 6.000 jaar oude botjes te halen en bewezen daarmee de moeder-dochter relatie [1]. Van de baby zijn de schedel, een pijpbeen en een kaak met melktandjes gevonden [1]. De vrouw was tussen de 20 en 30 jaar oud toen zij stierf [1]. Het kraakbeen van baby’s vergaat normaal gesproken, waardoor zulke vondsten extreem zeldzaam zijn [1]. De gemeente Nieuwegein spreekt trots van ‘de oudste baby van Nederland’ [1].
Mysterieuze begrafenis wijkt af van traditie
De skeletten behoren tot de Swifterbantcultuur, een volk dat leefde van 5.300 tot 3.400 voor Christus [1]. Wat opvalt: de vrouw werd begraven met een gebogen arm om haar dochter heen [1]. Dit wijkt sterk af van de gebruikelijke begrafenisrituelen uit die tijd, waarbij lichamen met gestrekte armen en benen werden begraven [1]. De vindplaats lag 2 meter diep onder klei en veen, waardoor de resten perfect bewaard bleven [1]. Deze natuurlijke conservering maakte het DNA-onderzoek mogelijk en geeft ons een uniek kijkje in het leven van onze allereerste voorouders in Nederland.
Betekenis voor moderne archeologie
Deze vondst laat zien hoe moderne wetenschappelijke technieken oude mysteries kunnen oplossen [1]. Terwijl archeologen vandaag de dag nog steeds actief graven - zoals momenteel gebeurt in Breda aan de Frankenthalerstraat [2] - bewijst de Nieuwegeinse ontdekking dat elke opgraving verrassingen kan opleveren. Voor bezoekers van archeologische sites betekent dit dat zij getuige kunnen zijn van ontdekkingen die ons begrip van het verleden fundamenteel veranderen. De combinatie van traditioneel graven en geavanceerd DNA-onderzoek opent nieuwe mogelijkheden voor toekomstige vondsten in heel Nederland.