Tim Prins haalt zilver op EK maar blijft ontroostbaar: 'Van strijder naar slappe dweil in anderhalve week'
Nederland, zaterdag, 10 januari 2026.
De 22-jarige schaatser Tim Prins won gisteren zilver op de 1000 meter tijdens de EK afstanden in Polen, maar toont geen spoortje vreugde. De Fries kan het gemis van de Olympische Spelen nog altijd niet verkroppen. ‘Hoe je in anderhalve week van strijdend voor olympische tickets naar een slappe dweil kan gaan, dat is wel verbazingwekkend’, zegt hij na zijn zilveren race. Prins werd ondanks een negende plek op de KNSB-matrix gepasseerd voor Marcel Bosker. De schaatser rijdt nu met ‘de ziel onder zijn arm’ in Polen en vreest dat de ergste periode nog komt tijdens de Spelen in februari, wanneer zijn staf wel in Milaan is.
Zilveren medaille zonder glans
Prins behaalde gisteren zilver achter de Poolse winnaar Damian Zurek, die goud pakte met een tijd van 1.08,55 [2]. De Nederlandse schaatser reed een moeilijke race en gaf toe: ‘Dit was echt niet makkelijk. Vanaf meter één liep het niet. Ik had slordigheidjes en geen energie. Er zat eigenlijk niks in’ [2]. Terwijl andere sporters juichen om EK-eremetaal, staat Prins er somber bij. ‘EK-zilver om zijn nek, maar geen spoortje blijdschap’, beschrijft het Algemeen Dagblad zijn reactie [5]. De medaille voelt voor hem als een troostprijs na het olympische drama van vorige week [1][5].
Van olympische hoop naar diepe teleurstelling
De pijn zit diep bij Prins, die ondanks een negende plek op de KNSB-matrix werd gepasseerd voor de Olympische Spelen [6]. Marcel Bosker kreeg de voorkeur voor de ploegenachtervolging [6]. ‘Ik ben woest, boos en gebroken’, zei Prins eerder over deze beslissing [5]. De jonge Fries eindigde als derde op de 1500 meter tijdens het OKT, wat normaal gesproken voldoende zou moeten zijn voor selectie [6]. Nu staat hij in Polen met ‘de ziel onder zijn arm’ [6] en worstelt hij met motivatie. ‘Ik weet me niet echt een houding te geven. Ik weet ook niet of ik voldoende gemotiveerd ben dit seizoen af te maken’, bekende hij [6].
Zwaarste periode komt nog
Prins vreest vooral februari 2026, wanneer de Olympische Spelen in Milaan plaatsvinden van 6 tot 22 februari [4]. ‘De ergste periode komt er straks nog aan tijdens de Spelen’, waarschuwt hij [1]. Dan moet hij zich alleen redden terwijl zijn staf wél in Milaan is om andere schaatsers te begeleiden [6]. Hij vergelijkt zijn situatie met ‘traumaverwerking’ en het overwinnen van vliegangst door direct weer te vliegen [6]. Van de achttien Nederlandse olympiërs doet alleen Anna Boersma mee aan de EK, de rest bereidt zich voor op de Spelen [4][6]. Voor Prins rest alleen ‘rijden wat er te rijden valt’ [4], in de hoop dat een EK-titel ‘het smetje wegpoetst’ [4].