Poetin zegt: één druk op de knop en het gas stroomt weer naar Duitsland
Berlijn, zondag, 7 juni 2026.
Eén intacte pijpleiding, klaar voor gebruik. Duitsland beslist of het Russisch gas wil of niet.
Rusland klaar, Duitsland aan zet
In Rusland, op het Internationaal Economisch Forum in Sint-Petersburg, deed Vladimir Poetin op donderdag 4 juni 2026 een opvallende uitspraak [1]. Eén van de twee leidingen van Nord Stream 2 is intact en kan morgen meteen gas leveren, zei hij letterlijk. “Ik maak geen grapje — druk gewoon op een knop en het gas stroomt. Maar daarvoor is een beslissing van de Duitse regering nodig” [1]. Rusland kan tot 28 miljard kubieke meter gas per jaar leveren via die leiding [1]. Maar Poetin was ook duidelijk: geen antwoord van Berlijn betekent dat Moskou het gas elders verkoopt. “Want anders plaatsen we het op andere markten en verkopen we het aan andere partners” [1][2]. Voor Nederlandse huishoudens en bedrijven is dit relevant: de Europese gasprijs reageert gevoelig op dit soort geopolitieke signalen, en wat Duitsland besluit, trekt altijd een rimpel door de hele Europese energiemarkt [GPT].
AfD grijpt kans in Sint-Petersburg
Poetins oproep viel niet in een vacuum. Een dag eerder, op woensdag 3 juni 2026, zat Markus Frohnmaier, buitenlandwoordvoerder van de Duitse extreemrechtse partij AfD, aan tafel met Kirll Dmitriev — Poetins speciaal gezant voor economische samenwerking — én met Gazprom-topman Aleksej Miller [2]. De boodschap van Frohnmaier was helder: “Duitsland zit gevangen in een ernstige economische neerwaartse spiraal, en een belangrijke aanjager hiervan zijn de hoge energiekosten” [2]. De AfD wil Nord Stream heropenen. Gazprom-chef Miller voegde daar nog een zorgwekkend cijfer aan toe: de Duitse gasopslagen staan op het laagste peil in vijf jaar, en die voor de winter van 2026-2027 aanvullen wordt een “uiterst moeilijke opgave” [2][3]. De AfD pollt op dit moment op 28 procent voor de federale verkiezingen van 2029, ruim voor de CDU met 22 procent [2]. Dat maakt het standpunt van de partij politiek relevant — ook al staat de huidige Duitse regering er lijnrecht tegenover.
Sancties, sabotage en een lastige keuze voor Berlijn
De weg terug naar Russisch gas is niet alleen politiek geplaveid met hobbels. Nord Stream ligt onder Amerikaanse sancties, en Duitsland zou eerst met Washington moeten onderhandelen om die te laten vervallen [1]. Bovendien werden de pijpleidingen in september 2022 zwaar beschadigd door onderzeese explosies [1][2]. Rusland wijst naar Oekraïne als dader; Kiev ontkent iedere betrokkenheid [1]. Een onderzoek van The Wall Street Journal in 2025 beschuldigde een team van Oekraïense elite-duikers van de sabotage [2]. Wie het echt deed, is nog altijd niet officieel vastgesteld [alert! ‘De identiteit van de daders is onderwerp van lopend internationaal onderzoek en politieke discussie, geen definitieve conclusie beschikbaar’]. Historisch gezien leverde Rusland meer dan 50 procent van het aardgas en een derde van de ruwe olie aan Duitsland [2]. Dat tijdperk lijkt ver weg. Of Berlijn nu bereid is opnieuw op die knop te drukken — zoals Poetin zo beeldend omschreef — is een vraag die heel Europa, inclusief Nederland, nauwlettend in de gaten houdt.