Nederlandse vrouwen kunnen hun stalkers niet ontlopen door het kadaster
Nederland, vrijdag, 16 januari 2026.
Petra verhuist al jaren om aan haar stalker te ontsnappen, maar blijft vindbaar via openbare kadastergegevens. Het Kadaster moet wettelijk woningbezit openbaar houden en biedt vrijwel geen afscherming voor stalkingslachtoffers. Zelfs met afgeschermde BRP-gegevens kunnen stalkers adressen achterhalen via kadastrale databases, KvK-registers en commerciële databanken. SafetyNed pleit voor betere bescherming: er bestaat geen systeem waarin slachtoffers kunnen aangeven dat hun gegevens vanwege veiligheidsrisico’s niet automatisch mogen worden verstrekt. De Autoriteit Persoonsgegevens waarschuwde al in 2022 dat kadastergegevens worden gebruikt voor doxing en intimidatie. Aanpassingen aan het Kadasterbesluit zijn aangekondigd maar nog niet van kracht - pas in 2026 verwacht.
Het kadaster helpt stalkers meer dan slachtoffers
“Ik verhuis, maar het systeem verhuist met me mee,” vertelt Petra, die al jaren wordt gestalkt [1]. Ze probeerde meerdere keren te verhuizen en liet haar persoonsgegevens afschermen, maar haar stalker vindt haar steeds weer [1]. Het probleem zit in het Nederlandse systeem: het Kadaster is wettelijk verplicht woningbezit openbaar te houden [1]. Afscherming is alleen mogelijk voor een zeer beperkte groep - stalking-slachtoffers horen daar meestal niet bij [1]. Zelfs als je wel afgeschermd bent in de BRP, kunnen stalkers je adres vinden via kadastrale gegevens, oude bedrijfsregistraties of commerciële databanken [1]. “Adressen zijn via verschillende bronnen alsnog te achterhalen,” waarschuwt SafetyNed [1].
Waarschuwingen sinds 2022 leiden nog steeds nergens toe
De Autoriteit Persoonsgegevens sloeg al in 2022 alarm: gegevens uit het Kadaster en Handelsregister worden gebruikt voor doxing en intimidatie [1][2]. In 2024 herhaalde de AP dat het Kadasterbesluit aangepast moest worden omdat slachtoffers van bedreiging onvoldoende beschermd worden [1][2]. Maar die aanpassingen? Nog steeds niet van kracht [1][2]. Het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening werkt wel aan een wijziging die naar verwachting in de loop van 2026 in werking treedt [1][2]. Voor vrouwen zoals Petra komt dat te laat. “Ik heb niet de luxe om één fout te maken,” zegt ze. “Als mijn adres ergens opduikt, is de spanning meteen terug” [1][2].
Geen vangnet voor wie écht bescherming nodig heeft
SafetyNed wijst op het echte probleem: er bestaat geen systeem waarin slachtoffers kunnen aangeven dat hun gegevens vanwege veiligheidsrisico’s niet automatisch mogen worden verstrekt [1][2]. “Dat kan een stalker nieuwe middelen geven om iemand te blijven volgen,” legt de organisatie uit [1]. Petra vat het kernprobleem samen: “Ik ben niet tegen openbaarheid, maar wel tegen openbaarheid zonder bescherming voor mensen zoals ik” [2]. Tot die bescherming er komt, blijven stalking-slachtoffers kwetsbaar. “Als het misgaat, kan ik het niet navertellen,” waarschuwt Petra. “En ik wil niet dat een systeem waarvoor ik nooit gekozen heb daaraan bijdraagt” [1][2].