Gelekte memo toont aan dat COA Hardenberg voor de gek heeft gehouden met valse beloftes
Hardenberg, donderdag, 23 april 2026.
Het COA beloofde gemeente Hardenberg dat sluiting van het azc topprioriteit kreeg, maar een gelekte interne memo onthult het tegenovergestelde. Terwijl 251 asielzoekers nog steeds aan de Jachthuisweg verblijven, tikt de dwangsom door naar 1,65 miljoen euro. De gemeente noemt de situatie onacceptabel en voelt zich misleid. Het COA geeft voorrang aan Ter Apel en andere locaties, ondanks eerdere toezeggingen aan Hardenberg.
COA houdt andere prioriteiten aan dan beloofd
Het COA gaf Hardenberg valse hoop. In maart 2026 beloofde het opvangorgaan dat de locatie aan de Jachthuisweg ‘de hoogste prioriteit heeft’, aldus gemeentewoordvoerder Esther Goffin [1]. De gelekte memo toont echter een andere werkelijkheid. Het COA plant eerst het terugbrengen van bewoners in Ter Apel naar maximaal 2000 mensen, daarna het verplaatsen van mensen uit noodopvang in Breda en Epe, en pas dan Hardenberg [1]. Op 22 april 2026 verbleven er nog steeds 251 mensen in het azc, terwijl deze al op 8 maart had moeten sluiten [1]. De gemeente wist van niets: het gemeentebestuur is ‘niet op de hoogte’ van deze prioriteitenlijst [1].
Dwangsom loopt op naar miljoenen
De rekening wordt steeds hoger. De dwangsom staat inmiddels op 1,65 miljoen euro en kan oplopen tot 4,95 miljoen euro [1]. Als er in juni 2026 nog steeds asielzoekers aan de Jachthuisweg verblijven, wordt deze limiet bereikt [1]. Hardenberg staat niet alleen in deze strijd. In Epe moet het COA vanaf woensdag 63.480 euro per dag betalen voor ruim tweehonderd asielzoekers die nog in het Fletcher Hotel zitten [2]. De dwangsom daar kan oplopen tot bijna 11,5 miljoen euro als het hotel op 18 oktober 2026 nog niet leeg is [2]. In Ter Apel heeft het COA al het maximale bedrag van 6,5 miljoen euro moeten betalen [2].
Hardenberg spreekt van onacceptabele misleiding
De gemeente noemt de situatie ‘onacceptabel’, vooral als asielzoekers de hele zomer aan de Jachthuisweg blijven [1]. Het COA erkent openlijk dat er ‘gewoon geen plekken’ zijn en wijst naar het gebrek aan opvangcapaciteit [3]. Arnoud Siekmans van het COA verdedigt de organisatie: ‘Een dwangsom is geen oplossing voor het probleem’ en ‘we kunnen mensen niet op straat zetten’ [3]. Voor gemeenten zijn de hoge dwangsommen bewust gekozen als ‘financiële prikkel’ om werk te maken van beëindiging van de opvang [3]. De spanningen tussen lokale overheden en het COA illustreren een groter probleem: Nederland heeft simpelweg te weinig reguliere opvangplekken voor het aantal asielzoekers.