Een 81-jarige man krijgt twaalf jaar cel voor het doodsteken van zijn dementerende vrouw na 55 jaar huwelijk
Eindhoven, dinsdag, 17 februari 2026.
Hasan S. uit Eindhoven stak zijn 75-jarige vrouw Anet acht keer met een keukenmes omdat hij ‘niet meer kon’ met haar dementie. Het echtpaar was 55 jaar samen. De rechtbank gelooft niet zijn bewering dat hij slaapwandelde en gaf hem twee jaar meer dan geëist. De vrouw vocht voor haar leven - ze had afweerwonden op haar handen. De rechter noemde ‘de angst die zij voor haar eigen man moet hebben gevoeld niet te bevatten’. S. belde zelf 112 en bekende direct: ‘Ik heb mijn vrouw gedood.’ De rechtbank rekent hem aan dat hij geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn daad door geheugenverlies te beweren.
Rechtbank wijst slaapwandelverweer af
De rechtbank in Den Bosch gelooft niets van Hasan S.’s bewering dat hij aan het slaapwandelen was toen hij zijn vrouw doodstak [1][2]. Zeven psychiaters, psychologen, neurologen en artsen onderzochten de zaak [3]. Deskundigen stelden wel een slaapstoornis vast, maar volgens de rechtbank kan van slaapwandelen geen sprake zijn als er een herinnering is aan de gebeurtenissen of een motief [2]. S. belde zelf op 10 maart 2024 om 21:27 uur naar 112 en zei: ‘Ik heb mijn vrouw gedood. Ze is gaan dementeren en ik kon niet meer. Ik heb haar verschillende keren gestoken’ [3]. Die heldere uitleg aan de alarmcentrale toont aan dat hij wist wat hij deed, oordeelt de rechtbank [1].
Vrouw vocht voor haar leven
Anet had acht steekwonden in haar romp en achttien snij- en afweerwonden op haar handen [3]. Dit afweerletsel toont volgens de rechtbank aan ‘dat ze heeft gevochten voor haar leven terwijl haar echtgenoot op haar instak’ [1]. De rechtbank spreekt van een gruwelijk delict: ‘De angst die zij in de laatste momenten van haar leven voor haar eigen man gevoeld moet hebben, is niet te bevatten’ [3]. S. was overbelast door de mantelzorg en leed aan slaapgebrek, maar kon moeilijk om hulp vragen [1]. De rechtbank begrijpt dat het hem ‘kennelijk te veel is geworden’, maar dat rechtvaardigt de moord niet [1][2].
Zwaardere straf dan geëist
De rechtbank legde S. twaalf jaar cel op, twee jaar meer dan de tien jaar die het Openbaar Ministerie eiste [1][2][3]. De rechters rekenen het de 81-jarige man extra aan dat hij geen verantwoordelijkheid neemt door geheugenverlies te beweren [1][3]. Voor Nederlandse mantelzorgers is deze uitspraak een wake-upcall: er bestaan hulplijnen en ondersteuning voor wie het niet meer aankan [GPT]. Het drama aan de Troyeshof in Eindhoven had voorkomen kunnen worden als S. tijdig hulp had gezocht [2][3]. Nu eindigt een 55-jarig huwelijk in een cel en een graf [1][2].