Gijzelnemer moet gewoon wachten zoals 273 anderen op tbs-plek
Den Haag, vrijdag, 20 februari 2026.
De rechtbank weigert Corné H. voorrang te geven op een tbs-plek, ondanks dat hij twee keer mensen gijzelde en zijn advocaat hem een ‘tikkende tijdbom’ noemt. Het Nederlandse tbs-systeem is compleet vastgelopen - van 49 wachtenden in 2020 naar nu 274 mensen die gemiddeld twee jaar wachten. H. zelf smeekte de rechter: ‘Ik wil gewoon geen nieuwe slachtoffers maken’, maar dat maakt zijn situatie niet uitzonderlijk genoeg voor voorrang.
Rechter houdt voet bij stuk ondanks nieuwe gijzeling
De rechtbank in Den Haag wees gisteren het verzoek van Corné H. af voor spoedplaatsing in een tbs-kliniek [1][2]. De 29-jarige Edenaar zit al ruim een jaar in een Penitentiair Psychiatrisch Centrum te wachten nadat hij zijn celstraf van negen maanden had uitgezeten voor de cafégijzeling in Ede in maart 2024 [3]. In december 2025 gijzelde H. opnieuw - dit keer twee medewerkers in de gevangenis van Vught, waar hij zichzelf ook verwondde met een televisieantenne [2][4]. Zijn advocaat Jan-Jesse Lieftink had geëist dat H. direct zou worden opgenomen omdat hij een gevaar vormt voor zichzelf en anderen [3]. ‘Als hij niet snel wordt behandeld vrees ik nieuwe incidenten’, waarschuwde Lieftink [5]. Maar de rechter oordeelde dat de tekortkomingen van de Staat ten opzichte van alle wachtenden geen voorrang voor Corné H. rechtvaardigen [2].
Wachtlijst explodeerde van 49 naar 274 personen
Het Nederlandse tbs-systeem is ‘volledig vastgelopen’, stelde de rechter vast [2]. Er wachten momenteel 274 mensen op een plek in een tbs-kliniek, terwijl dit er in 2020 nog maar 49 waren [1][4]. De gemiddelde wachttijd bedraagt twee jaar of langer [5]. ‘Sinds de moord op Anne Faber zijn rechters meer tbs gaan opleggen, alleen het aantal plekken is niet meegegroeid. Sterker nog: voor de moord op Anne Faber is een aantal klinieken juist gesloten’, legt advocaat Lieftink uit [6]. Het probleem zit vooral in de doorstroming. Gary de Man van tbs-kliniek Van der Hoeven verklaart: ‘Als er geen mensen kunnen uitstromen, kan er ook niemand instromen. De plekken blijven bezet door mensen die eigenlijk klaar zijn om de kliniek stapsgewijs te verlaten’ [6]. Er zijn te weinig huizen en bedden voor beschermd wonen [1].
Chronologie blijft leidend ondanks persoonlijke drama’s
Corné H. smeekte de rechter tijdens de behandeling: ‘Ik wil gewoon geen nieuwe slachtoffers maken’ [4]. Hij beschouwt de tbs-kliniek als zijn ‘reddingsboei’, een plek waar de ‘ellende van vroeger’ kan worden opgeruimd [4]. H. kampt met PTSS, hoort stemmen en heeft autisme [4]. Toch krijgt hij geen voorrang. De voorzieningenrechter oordeelde dat het plaatsingsbeleid gebaseerd blijft op chronologie [4]. Als H. voorrang zou krijgen, zou dat de deur openzetten voor ‘de feitelijk onuitvoerbare opgave om te bepalen wie bovenaan de wachtlijst komt op basis van niet objectief meetbare persoonlijke factoren’ [4]. Het ministerie van Justitie wilde tijdens het kort geding ook niets weten van voorrang: ‘Er zijn geen bijzondere omstandigheden. Zijn positie is niet ernstiger dan van de anderen’ [3]. De harde realiteit blijft dat veel tbs-passanten zich in een vergelijkbare situatie bevinden [4].