Voor het eerst vluchten meer mensen voor oorlog dan voor natuurrampen binnen eigen land
Wereldwijd, dinsdag, 12 mei 2026.
In 2025 sloegen 32 miljoen mensen op de vlucht binnen eigen land vanwege conflicten - een stijging van 60 procent. Dit bracht het totaal op 82 miljoen intern ontheemden. Iran leidde met 10 miljoen vluchtelingen door de Twaalfdaagse Oorlog, gevolgd door Congo met 9,7 miljoen. Voor het eerst overtroffen oorlogsvluchtelingen natuurrampslachtoffers.
Escalerende conflicten dwingen miljoenen tot vlucht
De cijfers zijn ontnuchterend. Vorig jaar vluchtten 160 procent meer mensen voor geweld dan in 2024, volgens het Internal Displacement Monitoring Centre (IDMC) [1][2]. Deze recordstijging van 60 procent brengt de totale groep intern ontheemden op meer dan 82 miljoen mensen wereldwijd [1][2]. Voor Nederland betekent dit een toenemende druk op internationale hulporganisaties en mogelijke gevolgen voor asielbeleid. Tracy Lucas, directeur van IDMC, waarschuwt: “Naarmate conflicten escaleren, zijn het vaak dezelfde mensen die steeds opnieuw ontheemd raken, terwijl de systemen die ze zouden moeten beschermen ontmanteld worden” [1][2].
Iran en Congo leiden dramatische ranglijst
Iran toont de grootste vluchtelingenstroom met 10 miljoen mensen die op de vlucht sloegen vanwege de Israëlisch-Amerikaanse aanvallen, ook wel de Twaalfdaagse Oorlog genoemd [1][2]. De Democratische Republiek Congo volgt met 9,7 miljoen intern ontheemden [1][2]. Andere zwaar getroffen landen zijn Soedan, Colombia, Syrië, Jemen en Afghanistan [1][2]. Deze landen worstelen niet alleen met gewapende conflicten, maar ook met de enorme logistieke uitdaging om miljoenen ontheemden van voedsel en onderdak te voorzien.
Historische verschuiving: oorlog wint van natuurgeweld
Voor het eerst in de geschiedenis vluchtten meer mensen voor oorlog en geweld dan voor natuurrampen [1][2]. Terwijl bijna 30 miljoen mensen hun huizen verlieten vanwege overstromingen, droogtes en orkanen, overtroffen de 32 miljoen oorlogsvluchtelingen dit aantal [1][2]. Deze verschuiving toont hoe gewapende conflicten steeds destructiever worden. Voor Nederlandse hulporganisaties betekent dit een heroriëntatie van noodhulpprogramma’s naar conflictgebieden in plaats van natuurrampgebieden.