Syrische vluchtelingen vrezen voor hun veiligheid in Nederlandse asielzoekerscentra
Nederland, zaterdag, 4 april 2026.
Alawieten worden bedreigd door andere Syriërs sinds Assads val. Hun fietsbanden worden doorgesneden, eten op de grond gegooid, en ze durven ‘s nachts niet meer te slapen. Van Gelderland tot Limburg melden zes vluchtelingen intimidatie en geweld in opvangcentra waar ze juist veiligheid zochten.
Intimidatie en geweld in opvangcentra door heel Nederland
De spanningen escaleren dagelijks in Nederlandse asielzoekerscentra. In een azc in Noord-Limburg zongen soennitische Syriërs “Alawieten zijn varkens” en legden de nieuwe Syrische vlag op het hoofd van een 25-jarige alawiet en zijn vriend [1]. Begin februari 2026 werd een 43-jarige alawiet in een azc in Friesland bedreigd met de woorden “we jullie uit het kamp zullen drijven omdat je alawiet bent” terwijl IS-liederen werden afgespeeld [1]. Een 39-jarige alawiet in Zuid-Limburg werd vorig zomer aangevallen door een medebewoner na scheldpartijen die meer dan een jaar duurden [1]. De aanvaller schreeuwde “dat hij en zijn vrienden me buiten het azc zouden vermoorden” nadat hij het slachtoffer aan zijn accent als alawiet had herkend [1].
Dagelijkse angst en terugtrekking uit gemeenschappelijke ruimtes
De gevolgen zijn dramatisch voor de slachtoffers. Een 25-jarige alawiet in Noord-Limburg durft ‘s nachts niet meer te slapen [1]. Zes alawieten vertelden aan NRC dat ze bang zijn en zich vaak terugtrekken op hun kamers of bij familie en vrienden logeren [1]. Het slachtoffer in Zuid-Limburg durfde dagenlang zijn kamer niet uit na de dodelijke bedreiging [1]. Een 36-jarige vrouw in Gelderland kreeg een aanbod van het COA voor overplaatsing naar een ander azc, maar twijfelt nog of ze dit accepteert [1]. Het is bitter ironisch: vluchtelingen die naar Nederland kwamen om veiligheid te zoeken, barricaderen nu hun deuren in de opvangcentra.
COA erkent problemen maar oplossingen blijven beperkt
Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers erkent de signalen en zegt de situatie te monitoren [1]. “We blijven ze monitoren, vragen aandacht voor spanningen en waar nodig begeleiden we bewoners richting aangifte doen”, aldus het COA [1]. Mensenrechtenactivist Meltem Halaceli bevestigt de ernst: “Sinds de val van het regime hebben alawieten in Nederland zeker meer problemen” [1]. Een COA-medewerker in Zuid-Limburg toont echter de praktische uitdagingen: “Maar ja, de ene zegt van wel, de ander van niet, dan ben je nog steeds nergens. Iedereen wil overplaatsing naar de Randstad” [1]. Er worden geschat enkele honderden alawieten in Nederlandse azc’s te verblijven [1]. De spanningen zijn toegenomen sinds de val van Bashar al-Assad in december 2024 [1].