Rotterdam graaft zijn nieuwe ondergrondse snelweg voor afvalwater zonder dat je het merkt
Rotterdam, zaterdag, 7 maart 2026.
Veertig meter onder Rotterdam-West boren ingenieurs een kilometer lange rioolbuis die het afvalwater van 200.000 huishoudens moet afvoeren. Het 100 jaar oude riool lekt en stinkt, maar deze revolutionaire boring gebeurt zo diep dat niemand er last van heeft.
Wethouder geeft startschot voor ondergrondse boring
Wethouder Pascal Lansink gaf deze week het startschot voor de boring van de nieuwe rioleringsbuizen in Rotterdam-West bij de bouwput aan het Heemraadsplein [1]. Het project kost in totaal 30 miljoen euro [1] en duurt ongeveer tien weken [1]. Aannemer Van Vulpen gebruikt afstandsbediende boren om de klus te klaren [1][2]. De boring gebeurt vanaf twee kanten en de machines ontmoeten elkaar op veertig meter diepte nabij de Pieter de Hoochbrug [1]. “Is dat niet iets om trots op te zijn? We leggen een kilometer lange persleiding aan zonder dat iemand het merkt. Geen opgebroken straten, geen groen dat wordt verwijderd”, aldus wethouder Lansink [1].
Oude riool zorgt voor problemen en kosten
Het huidige hoofdriool in Rotterdam-West is ruim honderd jaar oud en veroorzaakt lekkages en stank [1]. In 2011 kostte een grote lekkage in de Pieter de Hoochbrug alleen al 10 miljoen euro [1]. Projectleider Jaap Peters legt uit: “De milieuhygiëne in Rotterdam-West is eigenlijk onvoldoende. Zodra het flink regent, hebben we een probleem. We kunnen onvoldoende afvoeren, met als gevolg dat soms afvalwater in de singels terechtkomt” [1]. De huidige rioolbuis loopt via een onhandige route door de Heemraadssingel, boven de metrobaan, door de Pieter de Hoochbrug en boven de waterkering van de Westzeedijk naar de Sint-Jobshaven [1].
Nieuwe riool moet honderd jaar meegaan
De nieuwe persleiding zal het afvalwater van 200.000 huishoudens afvoeren [1] via een directe route van het Heemraadsplein naar de Sint-Jobshaven [2]. De gemeente werkt samen met waterschappen Delfland, Hollandse Delta en Schieland Krimpenerwaard [2]. Peters benadrukt de duurzaamheid: “We leggen op veertig meter diepte iets neer waar we niet meer bij kunnen. De buizen moeten daarom meteen perfect liggen. We leggen dit aan voor de komende zestig jaar, eigenlijk willen we de komende honderd jaar geen gedoe” [1]. De oplossing bestaat uit twee kleinere buizen in plaats van één grote buis [1], wat zorgt voor betere capaciteit bij hevige regenval.