Iraanse terreurbaas stuurde via Snapchat Nederlandse tieners aan voor aanslag op Rotterdamse synagoge
Rotterdam, dinsdag, 9 juni 2026.
Voor €3000 lieten zes tieners uit Tilburg en Amsterdam een bom afgaan bij een synagoge. Achter de aanslag zit een internationaal terreurnetwerk met directe banden naar Iran.
Rotterdam, 13 maart 2026: een bom, een jerrycan en vier tieners
Kort na half vier ‘s nachts op 13 maart 2026 ontplofte een Cobra 6 met een fles benzine bij de synagoge aan het A.B.N. Davidsplein in Rotterdam-Blijdorp [1][3]. Binnen twintig minuten hield de politie vier Tilburgse jongemannen van 17 tot 19 jaar aan bij een tweede synagoge in Rotterdam-Hillegersberg — met een jerrycan in de auto [1][3]. Op Snapchat hadden ze vlak daarvoor nog gestuurd dat ze ‘onderweg waren naar nummer 2’ en dat hun doelwit ‘kk heet’ was [3]. Minder dan 45 minuten na de explosie eiste de groepering Harakat Ashab al-Yamin al-Islamiya de aanslag op via Telegram [3]. Twee andere verdachten — een Amsterdammer en een Tilburger — werden later aangehouden als vermoedelijke tussenpersonen [1][5]. Vandaag, dinsdag 9 juni 2026, staan alle zes voor het eerst voor de rechtbank in Rotterdam [2][3]. De advocaten van de vier hoofdverdachten stelden tijdens de zitting dat hun cliënten jonge, onwetende jongens zijn die werden misbruikt. ‘Mijn cliënt weet niet eens wat een synagoge ís,’ zei advocaat Sam Lodder [3]. Het Openbaar Ministerie gelooft daar weinig van: de appjes over het doelwit spreken een duidelijke taal [3].
Het brein: een Irakees met banden naar Iran, gearresteerd in Turkije
De aanslag in Rotterdam was geen op zichzelf staand incident. De FBI identificeerde de 32-jarige Irakees Mohammad Baqer Saad Dawood al-Saadi als de vermoedelijke organisator van ongeveer twintig aanslagen op Joodse en Amerikaanse doelen in Nederland, België, Canada, Duitsland, Engeland en Frankrijk [1][5]. Al-Saadi is volgens de FBI nauw verbonden aan de pro-Iraanse militie Kata’ib Hezbollah en had historische banden met generaal Qassem Soleimani [5]. De geweldsgolf begon direct nadat de VS en Israël op 28 februari 2026 begonnen met bombardementen op Iran [1]. Op 7 maart 2026 verscheen op Snapchat-account ‘Shadow Soldiers’ de oproep: ‘Aan alle jihadisten, in het westen en het oosten. Dit is toestemming voor alle slapende cellen: aan het werk’ [1][5]. Daarna volgden aanslagen in Luik op 9 maart, Rotterdam op 13 maart en Amsterdam op 14 en 15 maart 2026 [5]. Al-Saadi rekruteerde uitvoerders via sociale media, eiste videobewijs van de aanslagen en betaalde in crypto: voor de Rotterdamse aanslag stond €3.000 klaar, met nog eens $7.000 in het vooruitzicht na uitvoering [1][3][5]. Begin mei 2026 werd hij opgepakt in Turkije en op 15 mei 2026 voorgeleid voor een federale rechtbank in New York [1][5].
Crime as a service: buitenlandse terreur, Nederlandse tieners als gereedschap
De zaak legt een verontrustend patroon bloot [5]. Statelijke actoren — in dit geval gelinkt aan Iran — blijven zelf op afstand en schakelen tussenpersonen in die via sociale media lokale jongeren rekruteren [1][5]. Het heet ‘crime as a service’: anoniem, snel en moeilijk te traceren [5]. Vier jongens met een Antilliaanse achtergrond werden geworven voor €3.000, zonder — zo beweren hun advocaten — dat ze begrepen waarvoor ze werden ingezet [3]. Of dat klopt, bepaalt de rechtbank. Wat wél vaststaat: de aanslag veroorzaakte grote angstgevoelens in de Joodse gemeenschap, ook al bleef de materiële schade beperkt [2]. Nederlandse opsporingsdiensten werken nauw samen met Amerikaanse collega’s om de Europese tussenpersonen — de zogenaamde ‘Shadow Soldiers’ — te identificeren [5]. Die schakel tussen Al-Saadi en de Tilburgse uitvoerders is vooralsnog niet volledig in kaart gebracht [alert! ‘de identiteit van de tussenpersonen is volgens de bronnen nog onder onderzoek en niet publiek bevestigd’]. De rechtszaak van vandaag is een eerste stap. De grote vraag — wie trok precies de touwtjes in Nederland? — blijft voorlopig onbeantwoord [5].