dna-match lost verkrachtingszaak uit 1990 op, maar vrijspraak blijft mogelijk
‘s-Hertogenbosch, dinsdag, 23 juni 2026.
Een man van 59 staat terecht voor een verkrachting die 36 jaar geleden plaatsvond. Het slachtoffer, toen 14, werd thuis overvallen en bedreigd met een mes. Pas nu leidde een dna-match uit Engeland naar de verdachte. Het om eist vier jaar cel, maar de zaak is complex. Het dna-bewijs is omstreden en de verdachte ontkent geweld te hebben gebruikt. Zijn advocaat pleit zelfs voor niet-ontvankelijkheid van het om. Het slachtoffer, inmiddels 50, vertelde in de rechtszaal hoe de angst haar leven nog steeds beheerst. De uitspraak volgt op 7 juli. Het meest opvallende? Zonder die dna-match was de dader waarschijnlijk nooit gepakt.
bodegraven, 36 jaar na dato: een zaak die Nederland aan het denken zet
Het is een zaak die je kippenvel geeft. Op 30 maart 1990, om precies te zijn, werd een 14-jarig meisje verkracht in haar eigen huis in Bodegraven [1]. Het meisje was alleen thuis, ziek en kwetsbaar. De dader, Willem V. (toen 23), kwam binnen onder een smoes en dwong haar met dreigementen de trap op. ‘Als je nou nog een keer gilt, dan steek ik een mes tussen je ribben,’ zou hij hebben gezegd [1]. Het slachtoffer, inmiddels 50, vertelde de rechtbank in Den Haag hoe die dag haar leven voor altijd veranderde. ‘Ik smeekte mijn moeder om te verhuizen, maar daar was geen geld voor. Ik moest bijna overgeven van de gedachte dat ik daar moest blijven wonen,’ zei ze met trillende stem [1]. Voor haar was het geen momentopname, maar een trauma dat 36 jaar later nog steeds voelbaar is: ‘Van binnen zitten littekens die ik de rest van mijn leven met me mee zal dragen’ [2].
dna-match uit engeland, maar bewijs is omstreden
Pas in mei 2025 werd Willem V. (59) aangehouden, dankzij een dna-match uit een Britse databank [1]. Het is een doorbraak die veel vragen oproept. Want hoe betrouwbaar is dat bewijs eigenlijk? Volgens advocaat Yehudi Moszkowicz had het dna-materiaal vernietigd moeten worden, omdat zijn cliënt in de Britse zaak onschuldig werd bevonden [1]. ‘Hij bleek in de Britse zaak onschuldig en het materiaal had vernietigd moeten worden,’ betoogde Moszkowicz [1]. De advocaat pleit zelfs voor niet-ontvankelijkheid van het om. Het is een juridisch steekspel dat de zaak complex maakt. Want zonder die dna-match was Willem V. waarschijnlijk nooit gepakt. Het om eist vier jaar cel, vooral omdat V. ontkent geweld te hebben gebruikt [1]. ‘Zelfs toen uw eigen broer in beeld was als verdachte, bleef u zwijgen,’ zei de officier van justitie [1]. Willem V. zelf huilde tijdens de zitting en bood zijn excuses aan, maar bleef volhouden dat hij geen geweld gebruikte [1]. Zijn advocaat benadrukte dat V. inmiddels een ander leven leidt: een gezin, een onderneming. ‘Een lange celstraf zou hem onevenredig hard treffen,’ aldus Moszkowicz [1].