Pogacar slaat toe op de Roche-aux-Faucons en wint zijn vierde Luik-Bastenaken-Luik
Luik, zondag, 26 april 2026.
De 27-jarige Sloveen liet het 19-jarige Franse toptalent Paul Seixas 45 seconden achter zich na een solo van 14 kilometer. Pogacar evenaart daarmee de records van Moreno Argentin en Alejandro Valverde - alleen Eddy Merckx won ‘La Doyenne’ vaker.
Pogacar breekt weg na intense strijd met Seixas
Zoals verwacht in ons eerdere artikel [1] over de strijd tussen Pogacar en Evenepoel, werd de beslissing op La Redoute genomen - maar niet zoals voorspeld [1][2][3]. Pogacar en het 19-jarige Franse wonderkind Paul Seixas reden samen weg van Remco Evenepoel op de beruchte klim [2][3]. De twee bleven een tijdje samen tot Pogacar zijn definitieve slag sloeg op de Côte de la Roche-aux-Faucons, een klim van 1,3 kilometer met een gemiddelde van 11% [4][5]. Seixas, die woensdag nog de Waalse Pijl won [2], kon het tempo van de wereldkampioen niet meer volgen. Pogacar soleerde de laatste 14 kilometer naar de zege [6], terwijl Seixas op 45 seconden als tweede eindigde [2][3][4]. Evenepoel sprintte naar de derde plaats op bijna twee minuten [2].
Historische prestatie en emotionele overwinning
Met zijn vierde zege in Luik-Bastenaken-Luik komt Pogacar op gelijke hoogte met wielerlegendes Moreno Argentin en Alejandro Valverde [2]. Alleen Eddy Merckx won ‘La Doyenne’ vaker met vijf zeges [2]. Voor Pogacar betekent dit zijn derde opeenvolgende overwinning in het Belgische monument, na eerdere zeges in 2021, 2024 en 2025 [2][7]. De Sloveen droeg zijn overwinning op aan zijn overleden ploeggenoot Cristian Camilo Muñoz, die deze week overleed aan een infectie na een val [7][8]. De race van 259,5 kilometer [3][4] was Pogacars vierde overwinning van het seizoen, na eerdere zeges in Strade Bianche, Milaan-San Remo en de Ronde van Vlaanderen [2]. Alleen in Parijs-Roubaix moest hij de overwinning aan Wout van Aert laten [2].
Nederlandse inzet in vroege vlucht blijft zonder resultaat
Zeven Nederlandse renners waagden hun kans in de vroege kopgroep van maar liefst 52 renners: Sjoerd Bax, Jardi van der Lee, Menno Huising, Pascal Eenkhoorn, Dylan van Baarle, Frank van den Broek en Gijs Leemreize [2]. Ook Remco Evenepoel zat verrassend in deze omvangrijke vroege vlucht [2][3]. De groep bleef lang vooruit met een maximale voorsprong van 3,5 minuten [7], maar werd op 90 kilometer van de finish ingerekend door UAE Team Emirates [2]. Voor het jonge Franse talent Seixas opent deze tweede plaats deuren. Hij gaat zijn programma voor 2026, inclusief eventuele deelname aan de Tour de France, deze week bespreken met zijn ploeg [4][8]. “Nu ik het podium heb gehaald, is het volgende doel om een monument te winnen”, verklaarde Seixas na afloop [4].