Annet Malherbe klapte dubbel van verdriet toen haar vader stierf
Amsterdam, zaterdag, 7 maart 2026.
De 68-jarige actrice spreekt openhartig over het intense verlies van haar vader en hoe ze merkt dat ze ‘in het ouwevrouwenlaatje’ is beland in haar carrière.
Verlies dat hard aankomt
Annet Malherbe (68) houdt niets achter als ze vertelt over het overlijden van haar vader. “Toen ik mijn vader zag liggen, klapte ik meteen dubbel van verdriet”, zegt de actrice in een interview dat vandaag verscheen [1][2]. Die eerlijkheid past bij haar nieuwe rol in de serie ‘Rust en Vreugd’, waarin ze Emma speelt - een weduwe die na de dood van haar man alleen verder moet [1][2]. “Ik weet wat het is om verlies te voelen”, vertelt Malherbe, die eind november 2025 haar eerste AOW ontving [1][2]. De serie, gebaseerd op het boek van Hendrik Groen, wordt vanaf morgen 8 maart om 20:25 uitgezonden op NPO1 [2][7].
Van maffiabazin naar ouwevrouwenlaatje
Na een carrière van decennia merkt Malherbe dat Hollywood anders naar haar kijkt. “Ik ben in een ander laatje terechtgekomen, het ouwevrouwenlaatje”, zegt ze openhartig [1][2][7]. Vorig jaar was ze nog te zien als Achterhoekse maffiabazin in de Mocromaffia-spin-off ‘Tonnano’ [1][2][7]. Nu werkt ze aan een nieuwe advocatenserie [2][7]. Getrouwd met regisseur Alex van Warmerdam en moeder van twee zoons, reflecteert ze op het ouder worden: “Lichamelijk merk ik het ouder worden zeker, maar in mijn hoofd niet, hoor” [2]. Ze heeft knieproblemen en moet geopereerd worden aan haar voet [7].
Nog lang niet klaar
Pensioen is er niet bij voor Malherbe. Als zelfstandige heeft ze geen pensioen opgebouwd en moet ze blijven werken [2][7]. “Voor mij is acteren wel echt mijn werk, heel leuk werk, maar wel gewoon werk”, zegt ze nuchter [2][7]. Theater heeft haar voorkeur boven film en tv - daar heeft ze meer controle over hoe het publiek haar ziet [7]. Al 46 jaar samen met Alex, geniet ze ondertussen van haar rol als oma [7]. “Alex en ik zijn allebei pittige mensen en we hebben pittige kinderen”, lacht ze [2][7]. “Liever af en toe een ruzie die knalt, dan dat je zuur in twee kamers gaat slapen” [2][7].