De man achter de Stopera is niet meer: Cees Dam overleed maandag op 93-jarige leeftijd
Amsterdam, dinsdag, 14 april 2026.
Architect Cees Dam stierf maandag na een kort ziekbed. Hij ontwierp samen met Wilhelm Holzbauer de iconische Stopera in Amsterdam.
Een architecturaal icoon verdwijnt
Amsterdam verliest een van zijn meest markante bouwmeesters. Dam & Partners Architecten maakte gisteren bekend dat oprichter Cees Dam maandag 13 april overleed na een kort ziekbed [1][2]. De 93-jarige architect laat een indrukwekkend erfgoed achter. Zijn bekendste werk is de Stopera, het imposante gebouw aan de Amstel dat zowel het stadhuis als de Nationale Opera & Ballet huisvest [1][2]. Dit ontwerp maakte hij samen met de Oostenrijkse architect Wilhelm Holzbauer [1][2]. Maar Dam deed meer dan alleen de hoofdstad vorm geven. Hij tekende ook voor het stadhuis van Almere en het Wilhelminahof in Rotterdam-Zuid [1][2]. Zelfs het interieur van het beroemde restaurant Le Garage, waar wijlen Joop Braakhekke zijn culinaire shows opvoerde, kwam uit zijn koker [1].
Van professor tot ridder
Dam was niet alleen een praktijkman, maar ook een denker over architectuur. Hij was hoogleraar aan de Faculteit Bouwkunde van de TU Delft [2][4]. Volgens zijn eigen architectenbureau putte Dam inspiratie uit moderne beeldende kunst, theater en muziek [1][2]. Deze invloeden waren geen oppervlakkige decoratie, maar voedden zijn ontwerpen van concept tot detail [1]. In 2007 erkende het land zijn bijdrage aan de Nederlandse architectuur door hem te benoemen tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw [1][2]. Zijn werk strekte zich uit over decennia. Zo ontwierp hij in de jaren negentig een minimalistische bureau van metaal en glas, die nu nog steeds bij liefhebbers in trek is [3].
Een blijvend stempel op Nederland
Dam’s overlijden markeert het einde van een tijdperk in de Nederlandse architectuur. Zijn gebouwen bepalen nog dagelijks het straatbeeld van miljoenen Nederlanders. Wie door Amsterdam wandelt, komt zijn Stopera tegen. Inwoners van Almere passeren zijn stadhuis. En bezoekers van Rotterdam-Zuid zien zijn Wilhelminahof [1][2]. Dam toonde aan dat architectuur meer kan zijn dan stenen stapelen. Hij bewees dat gebouwen verhalen kunnen vertellen en emoties kunnen oproepen. Voor jonge architecten blijft zijn werk een inspiratiebron. Zijn benadering - kunst, theater en muziek verweven in beton en glas - laat zien dat creativiteit en functionaliteit hand in hand kunnen gaan.