Jesse R. wilde het hoofd van zijn moeder op het hek van de koning spiesen

2026-03-12 binnenland

Hellevoetsluis, donderdag, 12 maart 2026.
De 32-jarige Jesse R. doodde zijn moeder met een bijl tijdens een psychose en reed met haar hoofd naar Den Haag. Hij was ervan overtuigd dat het koningshuis hem kon redden, maar eiste als offer het hoofd van zijn moeder. Het OM eist tbs met dwangverpleging omdat deskundigen vaststelden dat hij volledig ontoerekeningsvatbaar was.

OM eist tbs voor Jesse R. na bijlmoord in Hellevoetsluis

Het Openbaar Ministerie eiste donderdag 12 maart 2026 tbs met dwangverpleging tegen Jesse R. (32) voor het onthoofden van zijn moeder op 16 april vorig jaar in haar woning aan de Molenstraat in Hellevoetsluis [1][2][3]. Eerder publiceerden we over deze schokkende moordzaak waarbij Jesse R. dacht dat Mark Rutte atoombommen ging afvuren. Nu blijkt uit de rechtszaak dat zijn wanen nog verder gingen: hij was ervan overtuigd dat het koningshuis hem kon redden, maar prinses Beatrix eiste als offer het hoofd van zijn moeder [4]. Het OM vraagt geen celstraf omdat deskundigen van het Pieter Baan Centrum concludeerden dat R. volledig ontoerekeningsvatbaar was tijdens de daad [1][2]. “Ik had al een slachtoffer. Dat was mijn moeder. Prinses Beatrix zei: je hebt nog een moordwapen nodig. Ik zei: waar moet ik heen? Naar de bouwmarkt, zei ze,” vertelde Jesse R. donderdag in de rechtbank [4]. Na de moord reed hij met het hoofd in een IKEA-tas naar Den Haag om het “op het hek van de koning te spiesen” [4][5].

Jarenlange psychische problemen leidden tot fatale psychose

Jesse R. kampte al vanaf zijn zevende met psychische problemen - eerst depressies, later manieën en vanaf zijn 27ste terugkerende psychoses [4][5]. Eind december 2024 gooide hij al zijn medicatie weg omdat hij overtuigd was van zijn wanen [3]. Op de dag van de moord kocht hij een bijl bij de bouwmarkt en sloeg meerdere keren op de nek van zijn 63-jarige moeder [1]. “Ze zei nog: Jesse, je vermoordt me,” verklaarde R. in de rechtbank [1]. De partner van het slachtoffer vond het lichaam en zag R. wegrennen in de auto van zijn moeder [1][2]. Op de A4 bij Schiedam hield de politie hem aan met het hoofd en de bijl in een tas op de bijrijdersstoel [1][2][3]. “Ik ben ziek. Dat is mijn moeder fataal geworden. Dat zal ik nooit meer kunnen herstellen. Dat doet heel veel pijn,” zei R. tijdens de zitting [1][2].

Advocaat vraagt om lichter tbs-regime

Advocaat Job Knoester vroeg de rechtbank om de zaak aan te houden voor extra onderzoek naar R.’s huidige psychiatrische toestand [6]. Zijn cliënt gebruikt nu de juiste medicatie en heeft geen last meer van psychoses [3][6]. Knoester wil dat R. in een tbs-kliniek met een lager beveiligingsniveau wordt behandeld en pleit voor tbs met voorwaarden in plaats van dwang [6]. “Wat ik heb gedaan is met geen pen te beschrijven. Ik ben nog veel zieker dan ik dacht,” zei R. in zijn laatste woord [6]. “Het ergste vind ik dat mijn moeder nooit van haar pensioen heeft kunnen genieten. Ik zal alles doen wat ik kan om herhaling te voorkomen” [6]. De rechtbank beslist op 8 april over extra onderzoek, mogelijk volgt die datum nog geen uitspraak [6]. Voor nabestaanden van psychische patiënten toont deze zaak hoe cruciaal medicatietrouw is - het verschil tussen leven en dood kan letterlijk in een pillendoosje zitten.

Bronnen

moord tbs