BBB-leider van der Plas noemt D66 oplichters na asielwet-conflict
Den Haag, dinsdag, 21 april 2026.
Caroline van der Plas valt D66 keihard aan wegens ‘puur kiezersbedrog’. De BBB-politicus zegt dat D66-kiezers misleid zijn door campagnebeloftes over streng asielbeleid met Nederlandse vlaggen erbij. Nu dreigt D66 tegen eigen asielwetten te stemmen in de Eerste Kamer. Van der Plas waarschuwt dat dit soort politieke spelletjes het vertrouwen in de democratie naar nul brengt.
D66 onder vuur om asielbeleid-ommezwaai
Caroline van der Plas haalde dinsdag 21 april 2026 hard uit naar D66 in het programma Goedemorgen Nederland [1]. De BBB-politicus noemde het ‘puur kiezersbedrog’ dat D66 naar verwachting tegen de nieuwe asielwetten zou stemmen in de Eerste Kamer [1]. Van der Plas verwees naar Rob Jetten die tijdens de campagne sprak over ‘grip op migratie’ en ‘streng asielbeleid’ met Nederlandse vlaggen op de achtergrond [1]. Kiezers hebben daarop vertrouwd, aldus Van der Plas, maar nu dreigt de D66-fractie in de Eerste Kamer tegen te stemmen [1]. Dit zou betekenen dat het helemaal geen streng asielbeleid wordt [1].
Verschil met PVV-opstelling benadrukt
Van der Plas maakte onderscheid tussen D66 en de PVV, die ook aankondigde tegen de asielwet te stemmen [1]. De PVV deed dit omdat asielminister Bart van den Brink sprak over slechts 200 à 300 mensen die strafbaar gesteld konden worden - veel te weinig volgens de PVV [1]. Maar de PVV zit niet in het kabinet, benadrukte Van der Plas [1]. D66 is daarentegen een kabinetspartij die met dit onderwerp heeft geschermd in de campagne [1]. Er zijn zelfs PVV-kiezers die op D66 stemden omdat ze dachten dat D66 ook voor strenger beleid was [1].
Vertrouwen in democratie op het spel
Van der Plas waarschuwde voor de gevolgen van dit soort politieke spelletjes [1]. Ze vroeg zich af wie er straks nog naar de stembus gaat als dit soort dingen zelfs in de Eerste Kamer gebeuren [1]. De Eerste Kamer moet eigenlijk wetten toetsen, maar nu worden er politieke spelletjes gespeeld [1]. Van der Plas kan zich voorstellen dat het vertrouwen in de politiek hierdoor naar het nulpunt gaat [1]. Deze uitspraken illustreren de groeiende spanningen tussen coalitie en oppositie, waarbij de geloofwaardigheid van politieke partijen centraal staat.