Rotterdamse café-eigenaar sluit uit protest: 'Welke overlast hebben we hier níet?'
Rotterdam, maandag, 26 januari 2026.
Aren Reijngoud deed iets drastisch. Hij sloot café Boudewijn aan de Nieuwe Binnenweg voor één dag. Niet voor onderhoud of vakantie, maar uit pure frustratie. Dagelijks vindt zijn personeel gebruikte spuiten en messen tussen de planten. Gasten moeten ontlasting van het terras schrapen. Zijn omzet daalde 20 procent. Personeel durft ‘s avonds geen vuilnis meer buiten te zetten. Andere horecaondernemers herkennen het verhaal. Tien jaar geleden was uitschelden uitzonderlijk, nu gebeurt het wekelijks. Beveiliging is dagelijks noodzakelijk geworden. De combinatie van psychische problematiek en asociaal gedrag maakt ondernemen bijna onmogelijk.
Omzetverlies en intimidatie slaan toe
De financiële klap is hard. Reijngoud meldt een omzetverlies van 15 tot 20 procent door de aanhoudende problemen [1]. Zijn personeel durft ‘s avonds geen vuilnis meer buiten te zetten uit angst voor confrontaties [1]. “Het stabiliseert, maar op een slecht niveau. En dat is enorm vermoeiend”, zegt de ondernemer [1]. Het probleem ligt volgens hem vooral bij mensen met psychische problemen, niet zozeer bij drugsgebruikers [1]. Een medewerker van een nabijgelegen zaak werd al geslagen en bespuugd [1]. Voor studenten en jonge werknemers is de situatie onhoudbaar geworden.
Branchegenoten herkennen de ellende
Cornel Wink, eigenaar van Café De Zondebok en ‘t Zwarte Schaap, ziet hetzelfde patroon [1]. “Horeca draait om gastvrijheid. Als je medewerkers vooral bezig zijn met conflicten, verdwijnt de lol en blijven uiteindelijk de mensen weg”, legt hij uit [1]. Tien jaar geleden was het uitschelden van portiers en medewerkers nog uitzonderlijk, nu gebeurt het wekelijks [1]. Beveiliging is dagelijks noodzakelijk geworden [1]. Ook Joris Dongen van Café Stalles en Uniek kampt met zwervers en drugsverslaafden die dagelijks voor overlast zorgen: plassen, poepen, slapen op terrassen en drinken van tafels [1]. De gemeente doet volgens hem te weinig aan de overlastgevers die wel in kaart zijn gebracht [1].