Politie had verwarde Hamzah L. al in het vizier, toch stak hij uren later Sohani (11) dood

2026-01-20 binnenland

Nieuwegein, dinsdag, 20 januari 2026.
Een man die schreeuwend door Nieuwegein liep en een vrouw sloeg, kreeg dezelfde dag nog de kans om een 11-jarig meisje dood te steken. Hamzah L. gebruikte dagelijks een ‘vakantiecocktail’ van drugs en alcohol, terwijl hij zijn medicatie afbouwde. Ondanks 75 eerdere contacten met politie en gemelde verward gedrag bleef hij vrij rondlopen. De rechter worstelt met de vraag: zit hier een demonengeziene psychoticus of iemand die bewust risico’s nam? Gedragsdeskundigen adviseren tbs, maar de familie van Sohani vecht voor gerechtigheid terwijl haar broertje de moord voor zijn ogen zag gebeuren.

Van verward gedrag naar dodelijke steekpartij binnen enkele uren

Op 1 februari 2025 begon de dag met alarmerende signalen in Nieuwegein. De nacht ervoor had de politie al een melding gekregen over verward gedrag van Hamzah L., maar hij werd niet meegenomen omdat hij ‘de openbare orde niet verstoorde en geen direct gevaar was’ [1]. Rond 11:00 uur sloeg hij een vrouw met kinderwagen in het gezicht bij winkelcentrum City Plaza [2][3]. Het slachtoffer twijfelde, waardoor L. niet werd aangehouden [4]. Slechts 45 minuten later, rond 11:45 uur, stak hij de 11-jarige Sohani dood in de Anemoonstraat terwijl zij onderweg was naar een vriendinnetje [5]. Een 4-jarig kind - later bleek dit haar broertje te zijn - zat onder het bloed [6]. De advocaat van Sohani’s ouders omschrijft de impact: ‘Ons zoontje heeft de moord van zijn zus meegemaakt. Dat beeld draagt hij voor de rest van zijn leven mee’ [7].

Jarenlange escalatie van problemen die niemand wist te stoppen

Hamzah L. was geen onbekende voor de autoriteiten. In zes jaar tijd kwam hij 75 keer in aanraking met politie en justitie [8][9]. De 30-jarige man leed al tien jaar aan schizofrenie en visuele waanbeelden [10]. Hij woonde sinds enkele maanden in de Anemoonstraat in een huis gehuurd door zorgkliniek Fivoor, na een eerdere veroordeling voor mishandeling van zijn moeder [11]. Ondanks ambulante begeleiding ging het mis toen L. zijn medicatie begon af te bouwen en tegelijkertijd een week vrij nam van zijn baan bij de supermarkt [12][13]. Die week gebruikte hij dagelijks een ‘vakantiecocktail’ van cannabis, cocaïne en alcohol [14][15]. Zijn omgeving dacht juist dat het goed met hem ging - hij functioneerde normaal op zijn werk bij de Lidl [16]. Toezichthouders hebben later falen in de communicatie tussen zorginstanties gekritiseerd [17].

Rechtbank worstelt met ontoerekeningsvatbaarheid en gerechtigheid

Tijdens de rechtszaak op 20 januari 2026 beweert Hamzah L. zich niets meer te kunnen herinneren van zijn daden [18]. Hij verklaarde eerder: ‘Ik zag een demoon, moest me beschermen’ en noemde Sohani’s dood ‘een ongelukje’ [19][20]. Gedragsdeskundigen van het Pieter Baan Centrum adviseren tbs met dwangverpleging, omdat L. volledig ontoerekeningsvatbaar zou zijn geweest [21][22]. De rechter toonde twijfel over deze diagnose door op te merken dat L. zijn jas had verstopt na de daad, wat bewustzijn van schuld suggereert [23]. Bovendien stelde de rechter de prangende vraag: ‘Wie zit er nou voor mij? Een man van demonen of een man die houdt van distelvlinders? Het is zo’n groot contrast’ [24]. De slachtofferadvocaat bekritiseert de ontoerekeningsvatbaarheid omdat L. het risico op psychose zou hebben aanvaard door zijn drugsgebruik [25]. Een paar dagen voor de rechtszaak probeerde L. nog zelfmoord te plegen [26]. Het Openbaar Ministerie komt vandaag met de strafeis [27].

Bronnen

moord Nieuwegein Sohani