DNA-bewijs brengt man uit Geldrop in problemen tijdens verkrachtingszaak.
Geldrop, maandag, 19 januari 2026.
Een 46-jarige man uit Geldrop hoorde gisteren 42 maanden cel tegen zich eisen voor de verkrachting van zijn ex-partner. De ruzie over hun kinderen liep compleet uit de hand in augustus 2024. Het slachtoffer liep zwarte ogen en kneuzingen op. Cruciaal bewijs: zijn DNA zat op haar blote borst, terwijl zij kleding droeg. De man kan dit niet verklaren en ontkent alles. Zijn advocaat vraagt vrijspraak. Het slachtoffer wil geen geld, alleen erkenning van wat haar overkwam. Uitspraak volgt op 2 februari.
Gewelddadige avond loopt uit op rechtszaak
De nacht van 31 augustus op 1 september 2024 begon als een gewoon gesprek over de kinderen [1]. De ex-partners hadden acht jaar een relatie gehad en spraken af in zijn appartement in Geldrop met een fles wijn [1]. Het onderwerp: de omgang met hun kinderen [1]. De man had wel gezag over zijn zoontje, maar niet over zijn dochter [1]. Wat volgde was een gewelddadige confrontatie waarbij beide partijen compleet andere verhalen vertellen [1]. De man beweert dat hij haar ‘één klap op de neus’ gaf en haar zijn huis uitzette omdat ze dronken was en niet wilde vertrekken [1]. Het slachtoffer beschrijft echter veel ernstiger geweld: volgens haar gooide hij haar op bed, trok haar kleding uit en probeerde haar te verkrachten [1]. Ze liep twee zwarte ogen en meerdere kneuzingen op [1].
DNA-bewijs vormt breekpunt in zaak
Het cruciale bewijs ligt in de details die de man niet kan verklaren [1]. De officier van justitie wees op DNA van de verdachte op de blote borst van de vrouw, iets wat hij niet kan uitleggen [1]. Daarnaast kloppen de verwondingen in de lies en op het bovenbeen volgens het OM met de beschuldigingen van verkrachting [1]. Gisteravond eiste de officier van justitie in Den Bosch een celstraf van 42 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk [1]. Dit betekent 30 maanden effectieve celstraf bij een veroordeling [1]. De verdediging vraagt echter vrijspraak [1]. Het slachtoffer zelf vroeg geen materiële schadevergoeding maar wil erkenning van wat haar overkwam: ‘Ik ben flink beschadigd. Niet alleen door de verkrachting, maar ook dat hij me wurgde. Ik was bang dat ik ‘t niet zou overleven’ [1].
Uitspraak bepaalt toekomst gezinssituatie
De rechtbank Oost-Brabant doet uitspraak op 2 februari 2026 [1][2]. Ondertussen lopen er andere procedures over de omgang met de kinderen en de erkenning van de dochter [1]. De ex-partners vermijden elkaar bij de overdracht van de kinderen, die nu door de nieuwe vriendin van de man plaatsvindt [1]. Deze zaak illustreert de complexe juridische gevolgen van huiselijk geweld in Nederland [GPT]. Voor veel gescheiden ouders in vergelijkbare situaties toont dit aan hoe snel een ruzie over kinderen kan escaleren tot ernstige strafbare feiten [GPT]. De uitkomst van deze zaak kan niet alleen de toekomst van de verdachte bepalen, maar ook de manier waarop het contact met zijn kinderen wordt geregeld [1].