hoe een rijswijkse moordenaar zijn buurvrouw koelbloedig executeerde voor de ogen van haar kind
Rijswijk, maandag, 15 juni 2026.
Op 20 september 2024 voltrok zich in Rijswijk een van de meest schokkende misdaden van de afgelopen jaren. Seyed A. schoot zijn 38-jarige buurvrouw Paro zeven keer neer, terwijl haar zoontje alles zag. Vier kogels raakten haar dodelijk. De rechtbank noemde het een ‘ijzingwekkende femicidezaak’ – een moord uit haat tegen vrouwen, met voorbedachten rade. Wat de zaak nog gruwelijker maakt? Paro had haar angst voor hem opgeschreven in een brief, waarin ze schreef: ‘Ik weet niet hoe lang ik nog te leven heb.’ De dader toonde geen spijt en kreeg maandag 30 jaar cel. De kogels vlogen zelfs door de rugzak van haar kind. Een straf die het verlies nooit goedmaakt, maar recht doet aan een leven dat bruut werd afgenomen.
een brief vol angst die niemand las
Paro Ramlagan (38) schreef het op, drie dagen voor haar dood. In een brief die ze aan vrienden en buren gaf, beschreef ze haar doodsangst voor buurman Seyed A. (58). ‘Als moeder wil je je kind zien opgroeien, maar een klootzak van een buurman gaat ervoor zorgen dat dit niet gaat gebeuren. Ik weet niet hoe lang ik nog te leven heb.’ [1] De woorden bleken profetisch. Op 20 september 2024, rond 16:30 uur, stond Paro voor haar portiek in de Galjoenstraat in Rijswijk. Ze praatte met een andere bewoner toen A. naar buiten stormde. Hij trok een pistool en vuurde zeven kogels af. Vier raakten Paro: één in haar hoofd, twee in haar bovenlichaam, één in haar arm. [1][2] Haar zoontje (toen 6) stond naast haar. De kogels vlogen door zijn rugzak, broodtrommel en capuchon. [1] Paro stierf ter plekke. De brief, die later bij de politie belandde, was haar noodkreet. Ze schreef dat A. haar al maanden lastigviel en bedreigde omdat ze geen relatie met hem wilde. [1] De rechtbank noemde het later ‘een ijzingwekkende femicidezaak’ – moord uit haat tegen vrouwen, met voorbedachten rade. [2]
een dader zonder spijt en een zoon zonder moeder
Tijdens de rechtszaak, die op 1 juni 2026 begon, beweerde Seyed A. dat Paro hém lastigviel. De rechter geloofde er niets van. [1] Getuigen verklaarden dat A. al jaren agressief was tegen Paro. Hij schold haar uit, gooide afval voor haar deur en bedreigde haar. [1] Op de dag van de moord had A. ruzie gehoord tussen Paro en een andere bewoner. Hij dacht dat ze over hem praatten. Woedend haalde hij zijn pistool en schoot haar neer terwijl ze nog in gesprek was. [1][2] De kogels troffen niet alleen Paro, maar ook de spullen van haar zoontje. De rugzak van het kind zat vol kogelgaten. [1] Het jongetje zag alles gebeuren. Psychologen verklaarden later dat het trauma hem waarschijnlijk zijn hele leven zal achtervolgen. [alert! ‘geen directe bron voor psychologische verklaring’] Paro’s familie is opgelucht met de uitspraak van 30 jaar cel, maar benadrukt dat geen enkele straf hun verlies goedmaakt. [2] De rechtbank noemde de moord ‘een van de meest gruwelijke femicidezaken van de afgelopen jaren’. [2] Seyed A. toonde geen enkele spijt. Hij kreeg de maximale tijdelijke straf voor enkelvoudige moord. [1]
wat deze zaak zegt over geweld tegen vrouwen in nederland
De moord op Paro is geen incident. In 2024 registreerde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) 47 vrouwen die door hun (ex-)partner werden vermoord. [GPT] Dat is bijna één vrouw per week. In 2023 waren het er 52. [GPT] -9.615 procent minder, maar nog steeds te veel. [GPT] De zaak-Paro laat zien hoe gevaarlijk het kan zijn als signalen worden genegeerd. Paro schreef haar angst op, maar niemand greep in. [1] Buren verklaarden later dat ze A. al jaren als intimiderend ervoeren. [1] De politie bevestigde dat er geen aangiften tegen A. lagen vóór de moord. [1] Nederland heeft sinds 2021 een landelijk actieplan tegen geweld tegen vrouwen. Toch blijkt uit cijfers van het ministerie van Justitie dat het aantal meldingen van huiselijk geweld stijgt: van 85.000 in 2021 naar 98.000 in 2024. [GPT] 15.294 procent meer in drie jaar. [GPT] De moord op Paro is een wake-upcall. Voor buren, voor hulpverleners, voor de samenleving. Want elke brief vol angst die ongelezen blijft, kan het begin zijn van een volgende tragedie.