Bijna 20.000 Venezolanen op Curaçao willen ondanks illegaal verblijf niet meer terug naar huis
Curaçao, maandag, 19 januari 2026.
Een op de zestien inwoners van Curaçao is een migrant of vluchteling. De meesten komen uit Venezuela en hebben geen verblijfspapieren. Toch denken ze niet aan terugkeer. Bakker Cesar Silva verliet 10 jaar geleden zijn werk als milieu-expert omdat ‘dictators niet om het milieu geven’. Nu ruikt hij liever brood dan petroleum. Geenlayliang Lucena wil dat haar dochtertje op het eiland opgroeit. Ondanks Trump’s dreigementen aan Venezuela blijven de migranten. Ze zijn geworteld geraakt op het kleine eiland dat ze hun nieuwe thuis noemen.
Van petroleum naar panekoeken: Venezolanen bouwen nieuw leven op
Cesar Silva ruilde zijn baan als milieu-expert bij het Venezolaanse oliebedrijf PDVSA in voor een bakkerij op Curaçao [1]. Tien jaar geleden vertrok hij omdat Hugo Chávez de greep op het staatsoliebedrijf verstevigde, wat tot economische problemen leidde [1]. ‘Ik werkte als milieu-expert voor het oliestaatsbedrijf, maar dat werd steeds minder. De dictators geven niet echt om het milieu, snap je’, vertelt Silva [1]. Nu bakt hij brood in plaats van olie te raffineren. ‘De geur van brood is mij inmiddels net zo lief als de geur van petroleum’, zegt hij [1]. Silva is een van de geschatte 20.000 Venezolanen die op Curaçao wonen [1]. Dat betekent dat ongeveer één op de zestien inwoners van het eiland een migrant of vluchteling is [1].
Wortels schieten, ook zonder papieren
De meeste Venezolanen op Curaçao leven zonder verblijfsvergunning [1]. Ze hebben een speciaal visum nodig voor de Antillen, maar dat wordt niet zomaar verstrekt [1]. Toch denken ze niet aan terugkeer. Geenlayliang Lucena (33) zegt het zo: ‘Dit kleine eiland bevalt mij wel. Hier zal mijn dochtertje gaan opgroeien’ [1]. Zelfs de recente politieke ontwikkelingen in de regio veranderen weinig aan hun plannen. In december 2025 waagde María Corina Machado, Venezolaans oppositieleider en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, per vissersboot de oversteek naar Curaçao [1]. De grens tussen beide landen is sinds 2023 weer open, nadat Maduro die lange tijd dichtgehouden had [1].
Nederland houdt situatie nauwlettend in de gaten
Het Nederlandse kabinet volgt de ontwikkelingen rond Venezuela nauwgezet [3]. Minister Van Weel van Buitenlandse Zaken ziet geen acute militaire dreiging voor het Koninkrijk, maar Venezuela’s politieke instabiliteit kan wel indirecte gevolgen hebben voor de Benedenwindse eilanden [3]. Risico’s zijn verstoringen in lucht- en zeeverbindingen en problemen met energie en brandstof [3]. Ana Madero en Jennifer Sifontes, die dagelijks met Venezolaanse migranten werken, zijn realistisch over de toekomst. ‘Ons land is als een dorstig, nee, uitgedroogd klein kind in de woestijn, dat een glas water krijgt aangeboden. Maar we kunnen niet bij dat glas, nog lang niet’, zegt Madero [1]. Er is momenteel geen verhoogde instroom van migranten vanuit Venezuela [3]. Het Ministerie van Asiel en Migratie actualiseert wel scenario’s voor het geval er toch een grote toestroom komt [3].