Voormalig Denk-kandidaat onthult: 'Je wordt er juist beoordeeld op je afkomst'
Rotterdam, donderdag, 8 januari 2026.
Safa Sodirijo stapte per 1 januari uit Denk vanwege structurele discriminatie binnen de partij. Ironisch genoeg beoordeelt de anti-discriminatiepartij mensen juist op hun etnische achtergrond, stelt ze.
Van wijkraadslid tot teleurgesteld ex-lid
Sodirijo was geen randfiguur binnen Denk. Ze werkte als wijkraadslid, commissielid en fractiemedewerker [1]. Ze stond zelfs op kandidatenlijsten voor zowel de Provinciale Staten als de Tweede Kamer [1][3]. Toch besloot ze per 1 januari 2026 te stoppen [3]. De reden? ‘Het wordt gewoon niet geaccepteerd dat je van een andere afkomst bent dan Turks of Marokkaans’, vertelt Sodirijo [3]. Een pijnlijke conclusie voor iemand die zich jarenlang inzette voor een partij die discriminatie wil bestrijden.
Vriendjespolitiek en weggestemde leden
Het conflict kwam tot een hoogtepunt rond de samenstelling van kandidatenlijsten. Sodirijo spreekt van ‘vriendjespolitiek’ in plaats van democratische procedures [3]. Ze noemt het voorbeeld van Natasha Mohamed-Hoesein, die volgens haar werd weggestemd door het fractiebestuur en vervolgens vertrok [3]. Een conflict over de kandidatenlijst leidde zelfs tot het aftreden van het hele partijbestuur [3]. De directe aanleiding voor Sodirijo’s vertrek was een uitspraak van de Rotterdamse lijsttrekker Faouzi Achbar [3]. ‘We zijn een democratische partij: het bestuur maakt de lijst, zo is het afgesproken’, stelt Sodirijo [3].
Gevolgen voor Denk’s geloofwaardigheid
Voor kiezers die Denk zien als hun stem tegen discriminatie wordt dit verhaal pijnlijk. Als Sodirijo’s beschuldigingen kloppen, dan doet de partij intern precies waar ze publiekelijk tegen strijdt [1]. ‘Denk strijdt tegen discriminatie, maar je wordt er juist beoordeeld op je afkomst’, vat ze samen [1][3]. Dit vertrek roept vragen op over de interne cultuur van een partij die minderheden wil vertegenwoordigen. Voor andere politieke partijen wordt dit wellicht munitie in debatten. Voor Denk-kiezers met een niet-Turkse of Marokkaanse achtergrond moet het voelen als verraad.