Bijna tachtig ministers in vijf jaar tijd roept vragen op over stabiliteit in Den Haag
Den Haag, maandag, 9 februari 2026.
In vijf jaar tijd passeerden maar liefst tachtig verschillende bewindspersonen de revue in Nederlandse kabinetten. Deze ongekende wisseling van de wacht zorgt voor zorgen over continuïteit en effectief bestuur.
Nieuwe ministers zoeken ondanks hoge wisselingsgraad
Ondanks de recordwisseling zoeken partijen opnieuw naar frisse gezichten voor het kabinet-Jetten [1][2]. In de week van 2 februari 2026 kregen potentiële bewindspersonen het telefoontje met de grote vraag: willen jullie het echt doen? [1][2] Het CDA selecteerde zeven kandidaten, waaronder Europarlementariër Tom Berendsen (42) voor Buitenlandse Zaken en Heijmans-topvrouw Heleen Herbert (53) voor Economische Zaken [3][4][5]. Bart van den Brink wordt vicepremier en minister van Asiel en Migratie, terwijl oud-Kamerlid Mirjam Sterk de portefeuille Langdurige Zorg krijgt [3][4][5]. De 28 beoogde bewindspersonen moeten nog door een veiligheidsscreening, nadat vorig jaar PVV-kandidaat Gidi Markuszower afviel [1][2].
Waarom kiezen mensen nog voor een ministerspost?
Oud-minister Christianne van der Wal waarschuwt nieuwe kandidaten: “Je weet dat je een dikke huid moet hebben, dat je niet te veel op sociale media moet kijken en dat je het niet voor applaus en bloemen moet doen” [1][2]. Zij kreeg tijdens haar periode als minister voor Natuur en Stikstof te maken met heftige boerenprotesten en zware beveiliging [1][2]. Toch heeft ze geen spijt: “Als politiek je passie is en je iets kunt bijdragen aan Nederland, dan is dat gewoon hartstikke gaaf” [2]. Oud-minister Martin van Rijn beaamt dit: “Het is dankbaar om op cruciale momenten iets te kunnen betekenen voor mensen” [2]. Het nieuwe kabinet staat gepland om op 23 februari 2026 op het bordes te verschijnen [5].
Gevolgen voor burgers van ministercarrousel
De constante wisseling van bewindspersonen heeft directe gevolgen voor beleid en uitvoering [GPT]. Nieuwe ministers moeten zich eerst inwerken in complexe dossiers, wat vertraging oploopt in besluitvorming [GPT]. Denk aan de stikstofcrisis, woningmarkt of klimaatplannen - bij elke wissel begint de klok opnieuw te tikken [GPT]. CDA-leider Henri Bontenbal zocht bewust naar bewindspersonen “zonder groot ego” die goed kunnen luisteren, omdat het kabinet slechts op 66 Kamerzetels rust [6]. Ook in de Eerste Kamer hebben de coalitiepartijen geen meerderheid, wat samenwerking met oppositiepartijen noodzakelijk maakt [6]. Voor burgers betekent dit meer onderhandeling maar ook meer onzekerheid over wanneer plannen daadwerkelijk worden uitgevoerd [GPT].