COA betaalt al 10 miljoen euro aan boetes terwijl asielzoekers nog steeds buiten slapen
Ter Apel, zaterdag, 16 mei 2026.
Het aanmeldcentrum in Ter Apel puilt uit met 2233 asielzoekers terwijl de limiet 2000 is. Mensen moeten in recreatieruimtes slapen om te voorkomen dat ze buiten overnachten. Het COA heeft al meer dan 10 miljoen euro aan boetes betaald aan gemeenten voor het overschrijden van capaciteit, maar de geldstrafen werken niet. De gemeente Westerwolde alleen al incasseerde 6,5 miljoen euro. Ondanks alle boetes blijft Ter Apel bijna elke dag overvol.
Recreatieruimtes worden slaapzalen
Het COA bevestigt dat er momenteel te veel mensen in Ter Apel verblijven [1]. Door een tekort aan opvangplekken elders in het land kunnen asielzoekers niet worden overgeplaatst naar andere locaties [1]. De situatie escaleerde deze week toen het aantal asielzoekers boven de 2200 uitkwam - een getal dat als kritische grens geldt [1]. Aan het eind van de week waren er 2233 mensen, waardoor niet iedereen een bed kreeg [1]. De organisatie moest uitwijken naar recreatieruimtes om te voorkomen dat mensen ‘in het gras moeten slapen’ [1]. Het COA is in overleg met gemeenten om spoednoodopvangplekken te organiseren, maar dat levert nog te weinig op [1].
Boetes stapelen zich op zonder effect
De dwangsommen hebben hun doel gemist. Het COA moet inmiddels meer dan 10 miljoen euro aan boetes betalen aan gemeenten [2]. Westerwolde, waar Ter Apel ligt, incasseerde al 6,5 miljoen euro omdat het centrum bijna elke dag meer dan de toegestane 2000 mensen herbergt [1][2]. Het COA betaalde 1,5 miljoen euro in 2024 en nog eens 5 miljoen euro tussen september en maart [2]. Ook andere locaties kosten geld: in Hardenberg betaalt het COA dagelijks 55.000 euro omdat het centrum daar open blijft na het verlopen van de vergunning [2]. In Epe kost elke dag zelfs 63.480 euro [2]. De absurde realiteit: de boetes werken niet omdat er simpelweg geen alternatieve plekken zijn [1].
Structureel probleem zonder oplossing
De opvangcrisis toont een dieper probleem. Gemeenten verzetten zich heftig tegen nieuwe opvanglocaties, waardoor plannen voor extra opvang worden uitgesteld of afgeblazen [1]. Recent was er even lucht door enkele nieuwe noodopvanglocaties, waardoor Ter Apel zes dagen onder de 2000 mensen bleef [1]. Maar het aantal steeg al snel weer boven de tweeduizend [1]. De rechter heeft tweemaal vastgesteld dat er maximaal 2000 mensen mogen worden opgevangen, maar structurele doorstroming blijft uit [1]. Het resultaat: een eindeloze cyclus van boetes zonder dat het echte probleem wordt opgelost [2].