Zeven PVV-Kamerleden breken met Wilders en vormen eigen fractie

Zeven PVV-Kamerleden breken met Wilders en vormen eigen fractie

2026-01-20 politiek

Den Haag, dinsdag, 20 januari 2026.
Een kwart van de PVV-fractie verlaat Geert Wilders na een opstand in de Tweede Kamer. Zeven Kamerleden stappen op omdat ze Wilders te autoritair vinden en zijn weigering om met het minderheidskabinet samen te werken hekelen. Ze willen ‘constructief oppositie’ voeren in plaats van keiharde oppositie. De afsplitsing verzwakt de grootste oppositiepartij drastisch en kan de politieke verhoudingen flink door elkaar schudden.

Brandbrief leidde tot definitieve breuk

De breuk begon met een brandbrief van Gidi Markuszower die op 19 januari via De Telegraaf naar buiten kwam [1][2]. Zes andere Kamerleden steunden hem: René Claassen, Hidde Heutink, Tamara ten Hove, Annelotte Lammers, Nicole Moinat en Shanna Schilder [3]. In de brief eisten ze dat Wilders zich per direct zou committeren aan democratisering van de partij [4]. Nu is Wilders het enige PVV-lid [5]. “De PVV is meer dan een man met een Twitter-account”, schreven ze [6]. Wilders reageerde verrast: “Dit is een zwarte dag voor de PVV” [7]. De fractievergadering van 20 januari werd emotioneel [8]. Markuszower legde uit waarom: “De discussie werd onmogelijk gemaakt. Dan heb je geen andere keuze” [9].

Kritiek op campagne en politieke koers

De opstandige Kamerleden hekelen Wilders op meerdere punten [10]. Ze vinden zijn campagnevoering dramatisch. “De campagne viel stil omdat de lijsttrekker er geen zin meer in had”, staat in hun brief [11]. Ook zijn politieke koers klopt niet volgens hen [12]. Wilders weigert samen te werken met het minderheidskabinet en wil niet praten met D66, VVD en CDA [13]. “De PVV wordt door links uitgesloten en de PVV sluit zichzelf dus uit op rechts”, schrijven ze [14]. Ze willen juist ‘constructief oppositie’ voeren en zakendoen met andere partijen [15]. Hun frustratie is begrijpelijk: de PVV zakte van 53 zetels in de peilingen naar slechts 17 [16]. Met 26.923 procent van de fractie weg, houdt Wilders nog 19 zetels over.

Gevolgen voor Nederlandse politiek

De afsplitsing raakt alle Nederlandse kiezers. De PVV was de grootste oppositiepartij met 26 zetels [17]. Nu verliest Wilders een kwart van zijn macht in de Tweede Kamer [18]. Voor PVV-kiezers betekent dit minder invloed van hun stem. De zeven afgesplitste Kamerleden beginnen een eigen fractie [19]. Zij willen concrete resultaten boeken in plaats van alleen kritiek leveren [20]. Wilders blijft strijdlustig: “Ik ga nog heel lang de leider van de PVV zijn. Dit is een tegenslag, maar ik heb er alle vertrouwen in dat we deze klap te boven komen” [21]. Voor het minderheidskabinet kan de nieuwe fractie uitkomst bieden. Zij willen samenwerken waar Wilders dat weigert [22]. De politieke verhoudingen in Den Haag zijn hiermee flink door elkaar geschud.

Bronnen


PVV crisis fractiesplitsing