Rijksambtenaren leggen het Nederlandse parlement volledig plat met hun staking
Den Haag, maandag, 27 april 2026.
Een staking van rijksambtenaren zorgde ervoor dat de Tweede Kamer alle debatten en commissie-activiteiten moest aflasten op dinsdag 14 april. Het vragenuur verviel volledig en belangrijke onderwerpen zoals het antisemitisme-debat werden uitgesteld. De vakbonden organiseerden de actie omdat onderhandelingen over de nieuwe CAO Rijk waren vastgelopen. Zelfs het aanbieden van petities kon niet doorgaan door tekort aan personeel.
Kamervoorzitter en griffier trekken de stekker eruit
Kamervoorzitter Thom van Campen en Griffier Peter Oskam stuurden een mail naar alle Kamerleden en medewerkers [1]. Hun boodschap was kort maar krachtig: de personele capaciteit was ontoereikend om Kameractiviteiten door te laten gaan op 14 april [1]. De vakbonden organiseerden de staking omdat onderhandelingen over de nieuwe CAO Rijk waren vastgelopen [1]. Medewerkers van de ambtelijke organisatie van de Tweede Kamer vallen onder deze cao [1]. Zonder hen draait het parlement niet - zo simpel is het.
Wat betekent dit voor de burger?
Het vragenuur van die week verviel in zijn geheel [1]. Burgers die hun volksvertegenwoordigers wilden zien bevragen over actuele kwesties, keken tegen een gesloten deur aan. De stemmingen en regeling van werkzaamheden werden verplaatst naar woensdag 15 april [1]. Het plenaire debat over antisemitisme - een urgent onderwerp - werd op een later moment ingepland [1]. Voor gewone Nederlanders betekent dit dat belangrijke politieke discussies werden uitgesteld door een arbeidsconflict. De CAO-onderhandelingen voor rijksambtenaren zijn inmiddels hervat na de periode van stakingen [2].
De bredere context van rijksambtenarenstakingen
Deze staking was onderdeel van een bredere onrust onder rijksambtenaren in april 2026 [2]. Half april staakten rijksambtenaren vaker, waardoor diensten zoals DUO en de Belastingdienst slechter bereikbaar waren [2]. Rijksambtenaren demonstreerden ook in Den Haag tegen het uitblijven van een loonsverhoging [2]. Voor burgers betekent dit concreet: langere wachttijden bij overheidsinstanties, vertraagde belastingaangiften en nu dus ook stilgelegde Kamerdebatten. De overheid - normaal gesproken de dienstverlener - werd zelf getroffen door de eigen personeelsproblemen.