Den Haag verbiedt Amnesty-demonstratie voor Iran op het laatste moment
Den Haag, vrijdag, 23 januari 2026.
Amnesty International moet hun protest tegen mensenrechtenschendingen in Iran annuleren nadat gemeente Den Haag het demonstreren bij de Iraanse ambassade verbood. De organisatie had de mars een week geleden aangemeld, maar kreeg pas op het laatste moment te horen dat het niet mocht. Een alternatieve locatie buiten gehoors- en zichtafstand van de ambassade werd afgewezen als zinloos.
Week van overleg eindigt in teleurstelling
Amnesty meldde de protestmars ruim een week geleden aan bij de gemeente [1]. Na een week overleg kreeg de mensenrechtenorganisatie nog steeds geen schriftelijk besluit [1]. Directeur Dagmar Oudshoorn spreekt van een ‘bijzonder wrange’ situatie: “Als het ons als mensenrechtenorganisatie al niet lukt om een demonstratie bij de Iraanse ambassade te organiseren, hoe moet het dan met kleine organisaties?” [1]. De gemeente bood wel een alternatieve locatie aan, maar die lag niet binnen gezichts- en geluidsafstand van de ambassade [1][2]. Voor Amnesty was dat geen echt alternatief - je kunt moeilijk protesteren tegen een regime als ze je niet kunnen horen of zien.
Demonstranten wijken uit naar andere locaties
Ondanks het verbod verzamelden zich vrijdagochtend toch enkele demonstranten in Den Haag [2]. Op het veldje bij de Duinweg en Hogeweg waren slechts een handvol mensen te tellen [2]. Bij het ministerie van Buitenlandse Zaken stonden enkele tientallen demonstranten tegen het Iraanse regime [2]. De politie was massaal aanwezig rond de Iraanse ambassade [2]. Amnesty heeft bezwaar aangetekend tegen het gemeentelijke besluit en beraadt zich op een nieuwe actie [1]. De organisatie roept mensen op om in de tussentijd de petitie te blijven tekenen en zich uit te blijven spreken [3].
Demonstratierecht onder druk
Het verbod roept vragen op over het demonstratierecht in Nederland [GPT]. Amnesty volgde alle regels in de aanmeldingsprocedure, maar het last-minute besluit maakte een verantwoorde organisatie onmogelijk [1]. Voor de honderden mensen, ook uit Iran, die zich hadden aangemeld om te demonstreren tegen het dodelijke geweld in hun thuisland, betekent dit dat ze hier in Nederland hun stem niet mogen laten horen [1]. Het is ironisch: in de zelfbenoemde ‘internationale stad van vrede en recht’ mogen mensen niet vreedzaam protesteren tegen een regime dat eigen burgers onderdrukt. Amnesty blijft zich inzetten voor Iran, maar moet nu andere wegen zoeken om de boodschap over te brengen [3].