Nederlandse molens dreigen te vervallen omdat onderhoudskosten exploderen terwijl subsidies stagneren
Heerde, maandag, 12 januari 2026.
Vandaag luidden molenstichtingen de noodklok over een financiële crisis die het Nederlandse molenerfgoed bedreigt. In Veessen en Wapenveld staan historische molens op instorten omdat de onderhoudskosten dramatisch stijgen, maar de overheidssubsidies niet meegroeien. De stichtingen doen een dringend beroep op gemeenten voor extra steun. Dit probleem speelt landelijk - van de Zaanstreek tot Twente kampen molenbeheerders met dezelfde financiële klem. Zonder structurele oplossing verdwijnen deze iconische Nederlandse monumenten definitief uit het landschap. De tijd dringt voor deze cultuurhistorische schatten.
Acute crisis in Heerde terwijl molens dreigen in te storten
De molenstichting die de historische molens in Veessen en Wapenveld beheert heeft vandaag officieel de noodklok geluid [1][2]. De molens dreigen letterlijk in verval te raken omdat de onderhoudskosten exponentieel stijgen terwijl subsidies op hetzelfde peil blijven [1][2]. De stichting doet een dringend beroep op gemeente Heerde voor extra financiële steun [1][2]. Deze crisis illustreert een landelijk probleem - wat gebeurt er als iconische windmolens plots verdwijnen uit dorpjes waar ze al eeuwen het landschap bepalen? Voor veel Nederlanders betekent dit het wegvallen van een vertrouwd stukje identiteit uit hun directe leefomgeving.
Landelijke problemen van Zaanstreek tot Twente
Het probleem beperkt zich niet tot Heerde. In Denekamp overweegt molenstichting Lattrop-Tilligte zelfs de St. Nicolaasmolen te verplaatsen vanwege bedreigingen voor de windvang [3]. Ondertussen viert Vereniging De Zaansche Molen, opgericht in 1925, dit jaar haar honderdjarig bestaan met 22 medewerkers en 40 molenaars die 520.000 bezoekers trekken [4]. Deze cijfers tonen aan hoe molens nog steeds massaal bezoekers aantrekken - maar dat maakt de financiële uitdagingen alleen maar schrijnender. Zelfs succesvolle molenstichtingen worstelen met de balans tussen behoud en betaalbaarheid.
Tijd dringt voor structurele oplossing
De timing van deze crisis is bitter ironisch. Terwijl Nederland de Nationale Molendag plant voor 9 en 10 mei 2026 [5], dreigen de molens die gevierd zouden moeten worden te verdwijnen door geldgebrek. Voor gewone Nederlanders betekent dit concreet: die pittoreske molen waar je elke dag langs rijdt naar je werk? Die kan er over een paar jaar niet meer staan. Molenstichtingen hebben nu acute steun nodig, anders verdwijnen deze cultuurhistorische landmarks definitief uit ons landschap [GPT]. De vraag is simpel: hoeveel is ons molenerfgoed ons waard?