Hulporganisaties stoppen per direct in Ter Apel na gewelddadige incidenten.
Ter Apel, vrijdag, 10 juli 2026. Na zeven weken noodhulp stoppen het Rode Kruis en VluchtelingenWerk in Ter Apel. Gewelddadige opstootjes door een kleine groep overlastgevers maken het werk voor vrijwilligers simpelweg te gevaarlijk.
onrust in groningen
In het Groningse Ter Apel is de maat definitief vol [1][3]. Het Rode Kruis en VluchtelingenWerk trokken op donderdag 9 juli 2026 hun handen af van het voorterrein van het overvolle aanmeldcentrum [1][4]. Waarom? Een kleine groep hardnekkige herrieschoppers verpest het voor de rest [3]. Het gaat om mannen die meestal niet eens asiel aanvragen, maar wel voor een uiterst grimmige sfeer zorgen [3]. Afgelopen dinsdagavond liep een ruzie in de noodopvang zo erg uit de hand dat hulpverleners moesten vluchten, waarna politie en beveiliging moesten ingrijpen [5][6]. Een dag later, op woensdagmiddag 8 juli 2026, viel er alweer een gewonde bij een nieuw conflict op het COA-terrein [5][6]. Voor de veiligheid van de vrijwilligers is de grens nu echt bereikt [1][2].
buiten op het gras
De hulporganisaties boden hier zeven weken lang noodhulp, nadat het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) eind mei 2026 besloot om de toegang gecontroleerd te reguleren vanwege de extreme drukte [2][3]. Sindsdien kampeerden tientallen asielzoekers buiten op het gras [1][2]. Vrijwilligers deelden trouw maaltijden, water en dekens uit onder de brandende zon of in de stromende regen [2][3]. Maar nu is die hulpverlening dus per direct gestopt [1][2]. De directe impact op onze samenleving is groot: kwetsbare mensen, zoals zieken, zwangere vrouwen en kinderen, staan nu letterlijk in de kou en lopen extra risico [2][4]. Het COA heeft begrip voor het besluit, maar de leefbaarheid en beheersbaarheid van de opvanglocatie staan hiermee nog verder onder druk [1][2].
een dringende oproep
Directeur Harm Goossens van het Rode Kruis windt er geen doekjes om: dit is een heel heftige beslissing [3]. Hij en Frank Candel van VluchtelingenWerk eisen nu onmiddellijk actie van Nederlandse gemeenten [3][4]. Er moeten snel spoednoodopvanglocaties komen zodat mensen overdag een fatsoenlijk en veilig dak boven hun hoofd hebben [3]. Tot nu toe schuiven overheden de hete aardappel vooral door, waardoor de druk op Ter Apel onverminderd hoog blijft [2][3]. Zonder structurele oplossingen blijft het dweilen met de kraan open, en dat is voor niemand meer veilig [2][3].