Zeeuwse judopionier Marion van Dorssen sterft onverwacht op 58-jarige leeftijd.
Utrecht, vrijdag, 7 augustus 2026. De judolegende won WK-brons, maar miste dramatisch de Olympische Spelen door felle concurrentie. Een plotselinge longembolie en operatiecomplicaties werden de sportpionier deze week fataal.
een plotseling afscheid van een sporticoon
De Nederlandse judowereld is in diepe rouw na het onverwachte overlijden van Marion van Dorssen op 6 augustus 2026 [4]. De voormalig judoka overleed op 58-jarige leeftijd door complicaties tijdens een openhartoperatie [1]. Deze ingreep was dringend noodzakelijk na een plotselinge longembolie [1]. Van Dorssen was afkomstig uit het Zeeuwse Axel en groeide onder leiding van trainer Staf de Moor uit tot het absolute uithangbord van de regionale judosport [2]. Ze behoorde tot de allereerste generatie vrouwen die Nederland internationaal op de kaart zetten binnen het judo [1].
glorie op de mat en olympische pijn
In de gewichtsklasse tot 72 kilogram was Van Dorssen jarenlang nagenoeg onverslaanbaar in eigen land [1][2]. Ze kroonde zich vier keer tot Nederlands kampioen in haar klasse [1]. Haar absolute sportieve hoogtepunt volgde in 1991, toen ze de bronzen medaille veroverde op het wereldkampioenschap in Barcelona [1][2]. Toch kende haar loopbaan ook een dramatisch dieptepunt [GPT]. Ze miste de Olympische Spelen van 1992 in diezelfde stad na een felle interne concurrentiestrijd met Irene de Kok, die er met het felbegeerde ticket vandoor ging [1][3]. “Natuurlijk deed dat veel pijn”, blikte ze daar later op terug [3].
haar blijvende nalatenschap
Na haar actieve sportcarrière, waar ze in 1993 een punt achter zette, bleef haar liefde voor de sport onverminderd groot [3]. Ze overleed 33 jaar na het beëindigen van haar actieve topsportcarrière [3][4]. Ze bleef nauw betrokken bij de judosport als lid van de nationale selectiecommissie en gaf haar kennis met veel passie door als trainster op de tatami bij diverse Belgische judoclubs, waaronder Beveren, Zelzate en Merelbeke [1][3]. Met haar vroege overlijden verliest de sportwereld een ware pionier die de weg vrijmaakte voor de generaties vrouwelijke judoka’s na haar [1].