Amsterdam schrapt de boete voor buitenslapen ondanks felle protesten.
Amsterdam, vrijdag, 28 augustus 2026. Burgemeester Halsema schrapt de boete voor buitenslapen. Boetes jagen daklozen dieper in de schulden en lossen niks op. Critici vrezen nu voor veel meer overlast op straat.
Halsema houdt voet bij stuk in Amsterdam
In Amsterdam laait de discussie over de aanpak van dakloosheid hoog op [1][2]. Gisteren, op donderdag 27 augustus 2026, verdedigde burgemeester Femke Halsema in een commissiedebat haar plan om het verbod op buiten slapen officieel te schrappen uit de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) [1][3]. Volgens Halsema helpt een boete van 170 euro daklozen niet vooruit [3]. Het drijft hen enkel dieper in de schulden en jaagt hen weg van de broodnodige hulpverlening [2][3]. Hoewel de boetes al langer werden ontmoedigd, slingerden handhavers er tussen 2021 en 2024 toch nog zo’n 1.800 op de bon [3]. Halsema noemt de angst dat het opheffen van de boetes tot meer daklozen leidt dan ook volstrekt onlogisch [2].
Onrust in de wijken en politieke twijfels
Niet iedereen in de hoofdstad deelt dit optimisme. Oppositiepartijen zoals het CDA en de VVD vrezen juist voor een enorme aanzuigende werking en nog meer overlast op straat [1][3]. Bewoners in de H-buurt in Zuidoost klagen nu al over rondslingerende injectienaalden en onveilige situaties in hun trappenhuizen [1][3]. Om de gemoederen te bedaren, onderzoekt de burgemeester momenteel of het slapen in portieken wél strafbaar kan blijven [1][2][3]. Ze wil hierover rond 26 september 2026 duidelijkheid hebben, waarna de gemeenteraad zich over het definitieve voorstel mag buigen [1].
Dweilen met de kraan open
De druk op de Amsterdamse opvang is gigantisch. De stad telt op dit moment zo’n 1.280 daklozen die afkomstig zijn uit andere EU-landen [2]. Gedwongen uitzetten mag juridisch niet, en vrijwillige repatriëring blijkt vaak een herhaling van zetten [2][4]. Maar liefst 20 procent van de teruggestuurde daklozen keert namelijk na verloop van tijd weer terug naar de grachten [2][4]. Dat zijn omgerekend zo’n 256 personen die de weg terugvinden [2][4]. Halsema wijst voor structurele oplossingen zoals de woningnood en falende ggz-zorg naar Den Haag [1][3]. Tot die tijd pleit ze in elk geval voor extra gebruikersruimtes met ruimere openingstijden om de overlast op straat te dempen [1][3].